Eetstoornissen (anorexia, boulimie, hyperfagie)

Eetstoornissen zijn een diep lijden, dat veel verder gaat dan een kwestie van dieet of uiterlijk. De persoon onderhoudt een moeilijke en pijnlijke relatie met eten en zijn of haar lichaam.

Er bestaan verschillende vormen:

• Anorexia: heel weinig eten, bijna niets
• Boulimie: eetbuien met grote hoeveelheden gevolgd door compensatie (braken, vasten, enzovoort)
• De eetbuistoornis: oncontroleerbare eetbuien met heel grote hoeveelheden voedsel

Wat u kunt opmerken: voortdurende gedachten aan gewicht, ingewikkelde rituelen rond maaltijden, een lichaamsbeeld dat sterk afwijkt van de werkelijkheid. Vaak een grote, onzichtbare innerlijke nood.

Dit zijn geen grillen of een gebrek aan wilskracht, het zijn echte ziektes die gespecialiseerde begeleiding vragen. Uw liefdevolle steun, zonder oordeel, is van grote waarde voor de persoon die u helpt.

Eetstoornissen maken van de verhouding tot eten een voortdurende bekommernis die veel verder gaat dan het eten zelf. Of het nu gaat om een ernstige beperking (anorexia), om cycli van ongecontroleerd eten gevolgd door schuld (boulimia), of om herhaalde episodes van overmatig eten (eetbuistoornis): eten wordt een manier om emoties of een behoefte aan controle te beheersen.

Het is nooit louter een kwestie van wilskracht of van gulzigheid. Die stoornissen vragen een zeer aanzienlijke mentale belasting, van buitenaf vaak onzichtbaar, en gaan geregeld gepaard met angst of met een diepe nood.

• Het uiterlijk weerspiegelt de ernst niet: iemand kan een hevige eetstoornis doormaken zonder zichtbare verandering van gewicht of gestalte.
• De stoornis raakt het zelfbeeld, de relaties en het algemene welzijn, ver voorbij de voeding.
• Uw rol: de signalen opmerken (overmatige bekommernis, terugtrekking bij de maaltijden, angst), een klimaat van vertrouwen scheppen en doorverwijzen naar passende hulpbronnen in samenwerking met het gezin en de zorgprofessionals.

Eetstoornissen zijn wanneer de relatie met eten en het eigen lichaam veel lijden veroorzaakt. Er bestaan verschillende vormen: anorexia, boulimie, eetbuistoornis.

In het echte leven kun je merken:

• een voortdurende obsessie met gewicht of eten,
• rituelen rond maaltijden, wegblijven van de kantine,
• een lichaamsbeeld dat sterk afwijkt van de werkelijkheid.

Je kunt hem of haar heel eenvoudig helpen:

• door nooit commentaar te geven op zijn of haar lichaam of bord,
• door met hem of haar over iets anders te praten dan eten of gewicht.

Dit is geen gril of kuur van een tienermeisje. Het is een echte ziekte, die te behandelen is.

Je broer of zus lijdt aan een zeer moeilijke relatie met voeding en zijn of haar lichaam. Het is niet gewoon "slank willen zijn", het is een echte ziekte waardoor eten een bron van angst of controleverlies wordt.

• Anorexia: hij of zij eet heel weinig, vaak door zich strenge regels op te leggen. Het lichaam verandert, maar de persoon ziet dat niet zo.
• Boulimie: eetbuien waarbij hij of zij plots veel eet, en daarna probeert te "compenseren" (braken, overmatig sporten…).
• Eetbuistoornis: eetbuien met heel grote hoeveelheden voedsel, vaak om innerlijke nood te kalmeren.

Je kunt opmerken: vreemde rituelen rond de maaltijden, veel gedachten over gewicht, stiltes of het vermijden van de eettafel, of een compleet vervormd lichaamsbeeld. Het grootste lijden is dat het vaak verborgen blijft.

Het is een ernstige ziekte die met gespecialiseerde hulp behandeld wordt, niet iets dat vanzelf overgaat.

Een eetstoornis is een heel diep lijden ten opzichte van voeding en het lichaam. De persoon kan heel weinig eten (anorexia), eetbuien hebben gevolgd door compensaties zoals braken (boulimie), of grote eetbuien zonder controle (eetbuistoornis). Dat gaat veel verder dan gewoon een verlangen naar een slank lichaam.

Je kunt merken dat de persoon voortdurend aan zijn of haar gewicht denkt, aan wat hij of zij eet, dat hij of zij vreemde rituelen heeft rond de maaltijden, dat hij of zij momenten van samen eten soms vermijdt. Hij of zij kan ook zijn of haar lichaam volledig anders zien dan de werkelijkheid. Meestal schuilt daaronder een grote verborgen nood.

Belangrijk om te begrijpen: het zijn geen grillen of problemen met wilskracht, het is een echte ziekte die aangepaste steun vraagt. Als naaste kun je gewoon jezelf blijven, uitnodigen zonder te forceren, tonen dat je er bent, zonder te proberen "te herstellen" of te oordelen over wat hij of zij eet of niet eet.

Eetstoornissen zijn wanneer de relatie met eten en het lichaam echt pijnlijk en gecompliceerd wordt. Dit kan verschillende vormen aannemen: heel weinig eten (anorexia), eetbuien hebben waarna je probeert te compenseren (boulimie), of eetbuien van heel grote hoeveelheden zonder controle (eetbuistoornis).

Wat je kunt zien:

• Een voortdurende obsessie met gewicht en eten
• Vreemde rituelen rond maaltijden, wegblijven of stilte
• Een lichaamsbeeld dat sterk afwijkt van de werkelijkheid
• Veel innerlijke nood, vaak verborgen

Belangrijk om te weten: het zijn niet zomaar verlangens om slank te worden of diëten. Het zijn echte ziektes die veel lijden veroorzaken, en die te behandelen zijn met een aangepaste begeleiding. Als jij of iemand die je kent hiermee te maken heeft, kan praten met een vertrouwde volwassene of een zorgprofessional echt helpen.

Eetstoornissen zijn een echte strijd met eten en het lichaamsbeeld. Dit kan verschillende vormen aannemen: anorexia (heel weinig eten), boulimie (eetbuien gevolgd door compensatie), of de eetbuistoornis (eetbuien met grote hoeveelheden). Het zijn geen "te ver doorgevoerde diëten": het is een diep lijden dat om echte begeleiding vraagt.

Enkele signalen die je bij jezelf of iemand anders kunt opmerken:

• Een voortdurende obsessie met gewicht, calorieen, eten
• Vreemde rituelen bij maaltijden, soms isolement of vermijding
• Een compleet vertekend zelfbeeld (zichzelf te dik vinden terwijl dat niet zo is, bijvoorbeeld)
• Een onzichtbaar, maar heel reëel, lijden

Het goede nieuws? Het is echt te behandelen, met de hulp van de juiste professionals. Belangrijk is om er niet alleen mee te blijven zitten en steun te zoeken.

Een eetstoornis is wanneer eten en de verhouding tot het lichaam een voortdurende bekommernis worden die je mentale energie opslorpt. Dat kan verschillende vormen aannemen: strikte beperking, oncontroleerbare aanvallen gevolgd door schuldgevoel, of episodes van eten zonder echte honger.

Het is geen kwestie van wilskracht en geen mislukt dieet. Het is een echte psychische moeilijkheid die veel angst en mentale belasting veroorzaakt, vaak onzichtbaar voor anderen. Het uiterlijk weerspiegelt de ernst niet: iemand kan een heel moeilijke periode doormaken zonder dat het te zien is.

Op je campus kun je terecht voor:

• De gezondheidsdienst of de studentengezondheidsdienst voor een eerste gesprek
• Een psychologische begeleiding (vaak gratis of terugbetaald)
• Aanpassingen rond eten in het studentenrestaurant indien nodig
• Studentenverenigingen of warme gespreksruimtes

Als je dit doormaakt of als een vriend het betreft, is praten met iemand die je vertrouwt een belangrijke eerste stap. Je staat er niet alleen voor.

Eetstoornissen zijn ernstige ziektes die een heel moeilijke relatie met eten en het lichaam veroorzaken. Ze kunnen verschillende vormen aannemen: anorexia (heel weinig eten), boulimie (eetbuien gevolgd door braken of compensatie), of de eetbuistoornis (eetbuien met grote hoeveelheden).

Het zijn niet gewoon verlangens om slank te worden. Uw kind kan een grote, vaak onzichtbare, innerlijke nood ervaren, met een voortdurende obsessie met gewicht en eten. U kunt rituelen rond maaltijden, stiltes, of een lichaamsbeeld dat sterk afwijkt van de werkelijkheid opmerken.

Deze aandoeningen zijn te behandelen. Uw kind heeft een aangepaste en liefdevolle begeleiding nodig: luisteren zonder oordeel, professionele hulp (arts, psycholoog, diëtist), en steun van het gezin. Uw rol als ouder is van onschatbare waarde om uw kind gerust te stellen en te helpen om hulp te vragen.

Eetstoornissen zijn een heel pijnlijke relatie met eten en het lichaam. Anorexia, boulimie en eetbuistoornis kunnen beginnen in de adolescentie en snel doorwerken op de schoolresultaten.

In de klas kunt u opmerken:

• heen-en-weer lopen naar het toilet na de maaltijden,
• wegblijven van de kantine, of juist het vermijden van de pauze,
• een duidelijk gewichtsverlies of -toename,
• een grote nood, verborgen achter een glimlach.

Om de klas inclusiever te maken:

• bij zorgwekkende signalen snel de schoolverpleegkundige en de familie inlichten,
• nooit commentaar geven op het lichaam, het bord of de voedselkeuzes waar de groep bij is.

Eetstoornissen kunnen dodelijk zijn. Een onschuldig lijkende opmerking over het lichaam kan veel kwaad doen; een snelle melding kan levens redden.

Eetstoornissen (anorexia, boulimia, eetbuistoornis) veranderen de verhouding tot eten en tot het lichaam: drastische beperking, eetbuien gevolgd door hevige schuldgevoelens, of dwangmatig eten zonder echte honger. Het is nooit een kwestie van wilskracht of van gulzigheid.

De betrokken jongere besteedt aanzienlijke mentale energie aan het sturen of beheersen van zijn eten, vaak in stilte. Die voortdurende bekommernis slorpt cognitieve middelen op die het leren zouden kunnen dienen, vandaar een mogelijke daling van de concentratie, vermoeidheid of afwezigheden.

In de klas is het belangrijk te weten dat het uiterlijk niets zegt over de ernst van de stoornis: een magere jongere of een jongere met een "normaal" gewicht kan hevig lijden. De pedagogische aanpassing bestaat erin een warm kader te scheppen zonder opmerkingen over het lichaam of over het eten, de pauze- of maaltijdmomenten te respecteren, en de bezorgdheden te melden aan de professionals van de school.

Eetstoornissen (anorexia, boulimia, eetbuistoornis) creëren een intense en overheersende verhouding tot eten en tot het lichaamsbeeld. Verre van een eenvoudige kwestie van dieet of wilskracht, vragen ze een voortdurende mentale belasting die het leren en de studieresultaten hindert.

Belangrijkste vormen:

• Anorexia: ernstige beperking van het eten en overmatige controle van het gewicht
• Boulimia: cycli van ongecontroleerd eten gevolgd door hevige schuldgevoelens
• Eetbuistoornis: herhaalde episodes van overmatig eten zonder echt hongergevoel

Die stoornissen gaan vaak gepaard met angst en met een aanzienlijke cognitieve vermoeidheid. Het uiterlijk weerspiegelt de ernst niet: iemand kan een hevige eetstoornis doormaken zonder dat het zichtbaar is. De student kan aanpassingen nodig hebben om met stress om te gaan, voor de pauzemomenten of voor de toegang tot rustige ruimtes tijdens zijn studie.

Eetstoornissen staan voor een verstoorde verhouding tot het eten die veel verder gaat dan het loutere eten. Anorexia, boulimia en de eetbuistoornis worden gekenmerkt door verschillende mechanismen: sterke beperking, cycli van ongecontroleerd eten gevolgd door schaamte, of herhaalde episodes van overmatig eten zonder echte honger.

Wat belangrijk is om te onthouden:

• Het is nooit een kwestie van wilskracht of van gebrek aan discipline, maar een aanzienlijke mentale belasting die de aandacht voortdurend opeist.
• Die stoornissen gaan vaak gepaard met onderliggende angst en kunnen onzichtbaar blijven: het uiterlijk weerspiegelt de ernst van de situatie niet.
• Het eten wordt een ruimte waarin emotionele of relationele moeilijkheden zich uiten, wat een aandachtige en warme benadering vraagt, zonder oordeel.

Als schoolpsycholoog bent u in de positie om tekenen van lijden op te merken en aan elke leerling een eigen ruimte van luisteren te bieden.

Eetstoornissen maken van een natuurlijke handeling (eten) een bron van voortdurende bekommernis en nood. Of het nu gaat om strikte beperking (anorexia), om cycli van eetbui en compensatie (boulimia), of om dwangmatig eten (eetbuistoornis): eten wordt een terrein waarop kwesties van controle, zelfbeeld en emoties zich afspelen.

Het is cruciaal te begrijpen dat het nooit louter een kwestie is van gebrek aan wilskracht of van de verhouding tot eten alleen. Achter dat gedrag schuilen vaak angst, een worsteling met het zelfbeeld, of een behoefte om te beheersen wat elders ontglipt. De mentale belasting is aanzienlijk, ook al blijft ze onzichtbaar.

• Schijn en werkelijkheid komen niet overeen: de ernst van de stoornis is niet af te lezen van het lichaam.
• Begeleiden betekent luisteren zonder te oordelen, vertrouwen scheppen en de persoon en zijn gezin ondersteunen naar een rustiger verhouding tot eten en tot het lichaam.

Eetstoornissen staan voor een diepgaande verstoring van de verhouding tot eten, tot het lichaam en tot controle, ver voorbij een eenvoudige kwestie van gewichtsregeling. Of het nu gaat om anorexia (ernstige beperking), om boulimia (cycli van beperking, dwang en schuld) of om de eetbuistoornis (herhaald eten zonder hongersignaal): eten wordt een overheersende bekommernis die een aanzienlijke mentale belasting vraagt.

Klinische gevolgen:

• Lichamelijke gevolgen die verschillen naargelang het type: ondervoeding, verstoringen van de elektrolyten, complicaties van het spijsverteringsstelsel, uitblijven van de menstruatie
• Grote psychische belasting (angst, perfectionisme, aangetast zelfbeeld), ondanks het uiterlijk vaak onzichtbaar
• Het ontbreken van een verband tussen lichaamsbouw en ernst: een gewoon uiterlijk betekent niet dat er geen ernstige stoornis is

Mogelijke ondersteuning:

• Multidisciplinaire medische inschatting (diëtist, psychiater, lichamelijke gezondheid)
• Psychotherapeutische aanpak gekoppeld aan een gestructureerde voedingsbegeleiding
• Opname naargelang het medische risico en de bereidheid tot verandering

Een vroege aanpak verbetert de vooruitzichten aanzienlijk en beperkt de complicaties.

Eetstoornissen maken van een dagelijkse handeling een centrale bekommernis en vragen aanzienlijke mentale energie. Of het nu gaat om ernstige beperking, om cycli van dwang en schuld of om herhaald eten zonder echte honger: eten verliest zijn functionele karakter en wordt een bron van nood.

Het is belangrijk te onthouden dat het nooit een kwestie is van wilskracht of van gulzigheid. Die stoornissen gaan geregeld gepaard met aanzienlijke angst en kunnen onzichtbaar blijven: het uiterlijk of het gewicht weerspiegelt de hevigheid van het lijden niet.

• Onze rol als professionals: De signalen opmerken (obsessieve bekommernis om eten, rituelen, terugtrekking tijdens de maaltijden), het gesprek zonder oordeel bevorderen en doorverwijzen naar gespecialiseerde hulpbronnen.
• In overleg met het gezin en de school: Een samenhangende, warme boodschap scheppen, de uitlokkende contexten opsporen, ondersteunen zonder de angst rond de maaltijd te voeden.

Eetstoornissen plaatsen het eten in het middelpunt van de dagelijkse bekommernissen, ver voorbij een eenvoudige kwestie van dieet of gulzigheid. Of het nu gaat om ernstige beperking (anorexia), om cycli van ongecontroleerd eten gevolgd door schuld (boulimia), of om herhaalde aanvallen zonder echte honger (eetbuistoornis): die stoornissen scheppen een hevige mentale belasting.

Belangrijk om te weten: het is onmogelijk de ernst van een eetstoornis te beoordelen aan de hand van het uiterlijk. Iemand kan diep lijden zonder dat het te zien is, en angst gaat vaak met die moeilijkheden gepaard.

• Om te begeleiden: luister zonder te oordelen, stel een doorverwijzing voor naar een arts of een gespecialiseerd centrum (ziekenhuis of ambulant)
• Nuttige hulpbronnen: verenigingen zoals Anorexie Boulimie Info Écoute (ABIE), opvang in het ziekenhuis, therapieën (arts, psycholoog, diëtist)
• Uw rol: de medische stappen begeleiden, helpen bij de toegang tot sociale rechten, een warme band bewaren

Eetstoornissen zijn ziektes van de relatie met eten en het lichaam. Op kantoor kan uw betrokken collega lange periodes in stilte doormaken.

Men kan opmerken:

• het vermijden van teammaaltijden,
• ongewone eetrituelen,
• een duidelijke gewichtsschommeling,
• afwezigheden voor medische opvolging.

Om de samenwerking te vergemakkelijken:

• nooit commentaar geven op het lichaam, het bord of diëten in zijn of haar aanwezigheid,
• niet proberen hem of haar "aan het eten te krijgen" aan uw tafel.

Eetstoornissen zijn ziektes. Het onderwerp lichaam is in gezelschap vol valkuilen: soberheid beschermt.

Eetstoornissen (anorexia, boulimie, eetbuistoornis) zijn ernstige ziektes die worden gekenmerkt door een heel moeilijke relatie met eten en het lichaamsbeeld. Het gaat niet om simpele keuzes over uiterlijk, maar om diepe psychologische nood die echte begeleiding vraagt.

• Anorexia: drastische voedselbeperking en een vertekende perceptie van het gewicht.
• Boulimie: eetbuien met overmatige consumptie gevolgd door compenserend gedrag (braken, vasten).
• De eetbuistoornis: herhaalde eetbuien met grote hoeveelheden zonder compensatie.

De persoon kan voortdurende bezorgdheid over voeding vertonen, rituelen rond maaltijden, of concentratieschommelingen door lichamelijke en emotionele vermoeidheid. Met passende medische en psychologische begeleiding, en aanpassingen indien nodig (flexibele uren voor afspraken, aangepaste pauzes), functioneren deze personen volledig in een liefdevolle en stabiele werkomgeving.

Eetstoornissen zijn een zeer pijnlijke relatie met voeding en het lichaam. Dat kan verschillende vormen aannemen: heel weinig eten (anorexia), eetbuien gevolgd door compensaties zoals braken (boulimie), of eetbuien met grote hoeveelheden voedsel (eetbuistoornis).

In het dagelijks leven kun je een voortdurende obsessie met gewicht en voeding opmerken, vaste rituelen rond de maaltijden, of een lichaamsbeeld dat volledig afwijkt van de werkelijkheid. Achter dit alles schuilt een groot innerlijk lijden, vaak goed verborgen.

Het zijn geen grillen of verlangens naar een slank lichaam: het is een ernstige ziekte. Ze wordt behandeld met een aangepaste begeleiding, en jouw steun aan zijn of haar zijde telt echt in het herstel.

Eetstoornissen zijn ernstige ziektes: de persoon onderhoudt een zeer moeilijke relatie met voeding en zijn of haar lichaam. Dat kan verschillende vormen aannemen: heel weinig eten (anorexia), eetbuien gevolgd door compensaties zoals braken (boulimie), of eetbuien met zeer grote hoeveelheden (eetbuistoornis).

Men kan opmerken dat de persoon geobsedeerd is door zijn of haar gewicht of voeding, dat hij of zij rituelen heeft rond de maaltijden, dat hij of zij momenten van samen eten vermijdt, of dat hij of zij zijn of haar lichaam op een manier ziet die ver van de werkelijkheid staat. Vaak schuilt daaronder een groot innerlijk lijden dat niet zichtbaar is.

Het is geen gewoon verlangen naar een slank lichaam of een keuze: het is een ziekte die echte begeleiding vraagt, door een arts of een specialist. Als u iemand tegenkomt die het moeilijk heeft, kan welwillend en discreet luisteren tellen.

Eetstoornissen (anorexia, boulimie, eetbuistoornis) zijn ziektes die een zeer pijnlijke relatie met voeding en het lichaam veroorzaken. Het zijn geen keuzes of grillen: de persoon vecht tegen een intense obsessie rond gewicht, eten (of niet eten).

Wat u kunt observeren:

• Weigeren te eten, of integendeel plotselinge eetbuien, soms verborgen
• Vreemde rituelen bij de maaltijden, het vermijden van gezamenlijke momenten rond voeding
• Constante bezorgdheid om het uiterlijk, calorieën, de weegschaal
• Vermoeidheid, stemmingswisselingen, grote angst die moeilijk te verklaren is

Om hem of haar goed te betrekken: Dwing hem of haar niet om te eten, becommentarieer zijn of haar lichaam niet. Stel activiteiten voor waarbij voeding niet centraal staat. Luister zonder te oordelen, meld het aan de familie of de verantwoordelijken als u veranderingen opmerkt. Medische begeleiding is onmisbaar.

Eetstoornissen zijn ernstige ziektes waarbij de relatie met eten en het lichaam een bron van intens lijden wordt. Ze nemen verschillende vormen aan: anorexia (ernstige voedselbeperking), boulimie (eetbuien gevolgd door compensatie zoals braken), en de eetbuistoornis (eetbuien met grote hoeveelheden).

Deze aandoeningen zijn te herkennen aan concrete signalen:

• Een voortdurende bezorgdheid over gewicht, calorieen, eten
• Herhalend gedrag rond maaltijden: rituelen, sociale vermijding, isolement
• Een lichaamsbeeld dat sterk vertekend is ten opzichte van de werkelijkheid
• Diepe nood, vaak van buitenaf verborgen

Belangrijk: dit zijn geen kwesties van ijdelheid of wilskracht. Het zijn ziektes die gespecialiseerde en multidisciplinaire begeleiding vragen om te genezen. Met de juiste ondersteuning is herstel mogelijk.

Eetstoornissen (anorexia, boulimie, eetbuistoornis) weerspiegelen een pijnlijke relatie met eten en het lichaam, die veel verder gaat dan gewone bezorgdheid over gewicht. Het gaat om ernstige aandoeningen die echte begeleiding verdienen.

U kunt bij de persoon het volgende opmerken:

• Een voortdurende bezorgdheid rond voeding en gewicht
• Ongewone rituelen of gedrag tijdens maaltijden (isolement, herhaalde afwezigheden)
• Grote innerlijke nood, vaak weinig zichtbaar van buitenaf

Als leidinggevende bestaat uw rol erin een liefdevolle omgeving te creeren die het behoud van de baan vergemakkelijkt: flexibele werktijden, rustige ruimtes indien nodig, en vooral een open deur om er zonder oordeel over te praten. Omdat medische begeleiding essentieel is, moedig de persoon aan om zich te laten opvolgen en blijf aandachtig voor zijn of haar professionele behoeften.

Eetstoornissen zijn situaties waarin de relatie met eten een bron van groot lijden wordt. Er bestaan verschillende vormen: sommige mensen eten heel weinig (anorexia), anderen wisselen periodes van beperking af met momenten van controleverlies gevolgd door compensatie (boulimie), of maken eetbuien door waarbij ze veel eten zonder te kunnen stoppen (eetbuistoornis).

Deze moeilijkheden gaan veel verder dan gewoon willen afvallen. Men kan een voortdurende bezorgdheid rond gewicht en voeding opmerken, bijzondere rituelen tijdens maaltijden, en vooral een grote innerlijke nood die vaak onzichtbaar blijft. De betrokken persoon ervaart een echt lijden, ook al is dat niet altijd van buitenaf zichtbaar.

Het is belangrijk om te weten dat dit situaties zijn die te behandelen zijn, met een aangepaste en liefdevolle begeleiding. Zoals bij veel uitdagingen die u in uw leven bent tegengekomen, bestaan er wegen om een rustigere relatie met uzelf en met eten terug te vinden.

Eetstoornissen zijn wanneer eten een bekommernis wordt die de gedachten binnendringt, dag na dag. In plaats van gewoon te eten om het lichaam te voeden, raakt men gevangen in moeilijke cycli: ernstige beperking, eetbuien gevolgd door schuldgevoel, of de onmogelijkheid om te stoppen.

Die stoornissen zijn geen kwestie van gulzigheid of van gebrek aan wilskracht, het is veel ingewikkelder. Ze vragen een enorme mentale energie en gaan vaak gepaard met angst, ook al lijkt alles van buitenaf normaal.

• Anorexia: zeer ernstige beperking van het eten en hevige angst om aan te komen
• Boulimia: oncontroleerbare eetbuien gevolgd door hevige schuldgevoelens
• Eetbuistoornis: herhaalde episodes van eten zonder echte honger, zonder controle

Belangrijk om te onthouden: die stoornissen zijn niet altijd te zien aan het lichaam van iemand. Iemand kan een hevige innerlijke strijd voeren zonder dat het opvalt. Als u iemand in deze situatie kent, kan luisteren zonder te oordelen en aanmoedigen om professionele hulp te zoeken echt tellen.