De last van het uitleggen
die onzichtbare last die je bij elke ontmoeting draagt
U ontmoet een leerkracht, een arts, een collega, een buur. U vertelt opnieuw over de beperking. U kiest uw woorden, weegt af wat u zegt, hoopt begrepen te worden. Daarna begint u opnieuw bij de volgende persoon.
Dit onzichtbare, dagelijkse, uitputtende werk heeft een naam. Men noemt het de last van het uitleggen.
Wat de last van het uitleggen inhoudt
De last van het uitleggen betekent dat u elke nieuwe persoon, vaak vanaf het begin, moet vertellen wat de beperking is en wat de persoon nodig heeft. Het is geen eenmalige gebeurtenis, het is een permanente toestand: elk nieuw schooljaar, elke nieuwe zorgverlener, elke nieuwe volwassene die het kind ontmoet, elk nieuw team op het werk.
Sommigen spreken van uitlegmoeheid, anderen van herhaalde uitleg. Deze woorden beschrijven dezelfde ervaring. Voor een beperking is dit een specifieke vorm van wat men breder de mentale last noemt: dat onzichtbare werk dat een volwassene draagt zonder dat iemand het ziet of meet.
Deze last weegt nog zwaarder wanneer de beperking onzichtbaar is (autisme, ADHD, dyslexie, dyspraxie, epilepsie, overprikkeling, selectief mutisme), omdat men het bestaan ervan bekend moet maken én moet overtuigen dat het echt is.
Drie situaties die u aanspreken
Drie situaties. Als een ervan u aanspreekt, draagt u al de last van het uitleggen.
Het begin van het schooljaar.
U ontmoet een of twee nieuwe volwassenen rond uw kind. U bereidt in gedachten voor wat u gaat zeggen, in welke volgorde, met welke woorden, om ze niet af te schrikken.
De nieuwe collega.
U bent een volwassene met ADHD of ASS. Een collega komt nieuw op de open kantoorruimte. U twijfelt: vertellen of zwijgen? Als u het vertelt, hoe? U heeft deze beslissing al honderd keer genomen, en ze kost u telkens evenveel moeite.
Het onverwachte.
Uw oudere ouder, uw kind, uzelf: een hulpverlener, een chauffeur, een ober die niet begrijpt wat er aan de hand is. U heeft noch de tijd, noch de energie om het op dat moment uit te leggen.
Wat er al bestaat om het te verlichten
De last van het uitleggen is niet nieuw. Families en betrokken personen bedenken al sinds jaar en dag oplossingen om niet bij elke ontmoeting weer bij nul te beginnen:
Elk van deze hulpmiddelen verlicht een deel van de last. Geen enkele lost het volledig op. Wij bereiden een eerlijke inventaris voor van wat er al bestaat, hoe deze oplossingen zich combineren, en waar hun grenzen liggen.
Waar myHandiQR een rol speelt
myHandiQR zet voort wat families al met de hand doen. Een profiel, een QR-code, een fiche die de betrokken persoon of de ouder één keer opstelt en bijwerkt wanneer hij of zij dat wil. Iedereen die scant, leest hetzelfde, identieke profiel. Diegene kan vervolgens op elke beperking klikken om een uitleg te krijgen die is aangepast aan zijn of haar leeftijd en rol, zonder dat u die zelf hoeft te geven.
myHandiQR vervangt het gesprek niet. Het legt de basiscontext vast. Het gesprek kan meteen beginnen waar het er echt toe doet.
Grip terugkrijgen op uw verhaal
3 maanden proefperiode, daarna 2 €/maand per profiel, eenmaal per jaar gefactureerd. Zonder verplichting. Het profiel blijft bewaard, ook als u het abonnement onderbreekt.