Een infuus in de gaten houden, een vreemde in de woonkamer: de kaart in de zorgmap leert de zorgassistent hoe hij met Sofiane praat voordat hij hem aanraakt
Een kaart in de zorgmap op het nachtkastje, en de zorgassistent van de thuishospitalisatie (HAD) weet hoe hij elke handeling aan Sofiane aankondigt voordat hij die uitvoert, in plaats van zijn wantrouwen pas te ontdekken bij het verband verversen.
Deze casus gaat over een volwassene met het syndroom van Down, die na een operatie thuis wordt verzorgd. Het profiel is opgesteld door zijn zus, bij wie hij logeert, en is bedoeld voor de teams die om de beurt aan zijn bed komen: zorgassistent, verpleegkundige, fysiotherapeut.
Het moment zelf
Dinsdag, 7.40 uur. De zorgassistent belt aan, de zorgtas over zijn schouder. Sofiane, 34, zit op de rand van het ziekenhuisbed dat sinds zijn knieoperatie in de woonkamer staat. Hij drukt een kussen tegen zich aan, kijkt naar de vreemde en antwoordt niet op de begroeting. In het HAD-dossier staat één regel: "begrip goed, eenvoudige communicatie". Over deze ochtend zegt die niets.
Op het nachtkastje, in de zorgmap, ligt een gelamineerde kaart. De zorgassistent scant haar terwijl hij zijn spullen neerzet. Hij leest dat Sofiane korte zinnen begrijpt, geen uitleg. Dat hij bang is voor handelingen die niet worden aangekondigd. Dat zijn stilte "ik ben bang" betekent, zelden "ja".
Dus zakt hij door zijn knieën. "Sofiane, ik kijk naar je verband. Ik raak het nog niet aan." Een knik, dan de handeling. Tien minuten later is het klaar, en Sofiane vraagt of hij het blauwe verband mag houden. 's Avonds leest de verpleegkundige dezelfde kaart.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code voor deze casus hoort
Hier hoort de QR-code in huis, waar elke nieuwe hulpverlener bij binnenkomst zijn hand legt, en niet in de tas van de zus, die niet altijd aanwezig is op het moment van de zorg.
- Gelamineerde kaart in het doorzichtige hoesje van de zorgmap op het nachtkastje: alle HAD-zorgverleners openen die om hun bezoek te paraferen.
- Discrete sticker aan de binnenkant van de kastdeur waar het materiaal ligt, voor de vervanger die het huis niet kent.
- Link die bij opname naar de zorgcoördinator van de HAD wordt gestuurd, zodat het profiel het teamdossier volgt.
- Te vermijden: de voordeur, de koelkast of een armband, zichtbaar voor elke bezoeker en voor de buren.
De regel past in één zin: één plek die elke zorgverlener hoe dan ook opent. Het profiel maakt u aan op myHandiQR, de QR-code hoort bij de map en vervangt die niet.
Kant-en-klare tekstmodellen
De onderstaande sjablonen vult u in met uw eigen woorden. Sofiane's zus schrijft zoals ze praat, met haar eigen uitdrukkingen, en dat maakt het profiel geloofwaardig voor iemand die hem voor het eerst ontmoet.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik ben de zus van Sofiane, 34 jaar. Hij heeft het syndroom van Down. Hij begrijpt korte zinnen en getoonde handelingen, uitleg minder goed. Hij woont tijdens zijn herstel bij mij. Hij vindt het fijn als je hem bij zijn voornaam noemt en zegt wat er gaat gebeuren."
Voor de rubriek "Zo kunt u helpen"
"Zeg wat u gaat doen voordat u het doet, in eenvoudige woorden. Toon het materiaal en laat hem het aanraken. Wacht op zijn knik. Als u een vraag stelt, geef dan twee keuzes. Hij ontspant als hij mag beslissen aan welke kant u begint."
Voor de rubriek "Wat te vermijden"
"Raak hem niet aan zonder te waarschuwen. Vermijd lange uitleg terwijl u staand boven hem uittorent. Zijn stilte is geen instemming: als hij stil wordt en verstijft, stop dan en begin rustig opnieuw. Richt u niet tot mij in zijn plaats."
Beperkingen waarop deze casus betrekking heeft
Dezelfde kaart geldt voor andere volwassenen die aangekondigde handelingen en korte zinnen nodig hebben tijdens zorg thuis: syndroom van Down, angst voor zorgmomenten, moeite met gesproken taal.
Vergelijkbare casussen
Andere situaties waarin een professional bij iemand thuis komt zonder die persoon te kennen: buurman op de overloop, maaltijdbezorging, thuishulp. Dezelfde principes, een ander decor.
De tandarts begrijpt de hypersensitiviteiten (geluid van de stoel, licht, textuur) en stelt nuttige aanpassingen voor (koptelefoon, pauzes) …
Geval bekijken Volwassene met zintuiglijke hypersensitiviteit, 45 jaar Lezer: Zelfstandig verpleegkundigeDe verpleegkundige past haar aanwezigheid aan (zachte stem, aangekondigde bewegingen, geen parfum) zonder de behoeften pas bij de eerste cri…
Geval bekijken Kind met FASD, 10 jaar Lezer: KinderartsDe kinderarts kent meteen de foetale alcoholspectrumstoornis (FASD) en vermijdt voorbarige diagnoses of ongeschikte doorverwijzingen tijdens…
Geval bekijkenNiet meer opnieuw hoeven te vertellen aan elke nieuwe persoon.
Drie teksten (presentatie, hoe te helpen, wat te vermijden), een gedeelde QR-code. Bij het scannen leest uw gesprekspartner wat hij moet weten, in zijn eigen taal.