Medische wachtkamer en autisme: de sensorische crisis vermijden
Medische wachtkamer en autisme: de afspraak voorbereiden, de sensorische kit en de briefing aan de behandelaar zodat een consultatie mogelijk blijft.
- Kort samengevat
- Waarom de wachtkamer vaak moeilijker is dan het consult zelf
- Vooraf bellen om de wachttijd te anticiperen
- De zintuiglijke overlevingskit om mee te nemen
- Het consult voorbereiden: de zorgverlener in 60 seconden informeren
- Als het wachten eindeloos duurt: 3 uitwijkstrategieën
- Om te onthouden
Kort samengevat
De medische wachtkamer concentreert bijna alle sensorische triggers die een kind met autisme vreest: tl-licht, meerdere stemmen, wachten zonder houvast, opgelegd oogcontact. Voor veel gezinnen begint de crisis al vóór het consult. Dit artikel biedt een concrete methode, in vijf punten, om het consult voor te bereiden, het wachten te anticiperen en de zorgverlener in minder dan twee minuten te briefen.
Waarom de wachtkamer vaak moeilijker is dan het consult zelf
Het consult duurt 20 minuten in een gestructureerd kader. De wachtkamer daarentegen duurt soms een uur in een onvoorspelbaar kader: deuren die opengaan, voornamen die geroepen worden, andere kinderen die schreeuwen, een aanstaande televisie. Voor een autistische werking is dat een ononderbroken sensorische stroom.
Vaak resultaat:
- een kind dat zwijgend volhoudt maar al uitgeput bij het consult aankomt;
- een kind dat weigert de spreekkamer binnen te gaan op het moment dat het geroepen wordt;
- een uitgestelde crisis bij het buitengaan, op straat of in de auto.
Niet het consult is het probleem, maar het wachten. En dat is wat voorbereid moet worden.
Vooraf bellen om de wachttijd te anticiperen
Een kort telefoontje de dag vóór de afspraak doet al de helft van het werk:
- vraag de eerste afspraak van de ochtend of van de namiddag, wanneer de wachtkamer nog leeg is;
- meld dat uw kind een sensorische bijzonderheid heeft en dat u buiten of in de auto zult wachten als het wachten langer dan 15 minuten duurt;
- vraag een mobiel nummer van het secretariaat om verwittigd te worden wanneer de beurt komt.
De meeste praktijken aanvaarden deze aanpassingen zonder enig bewijs. Het geheim is gewoon te vragen.
De zintuiglijke overlevingskit om mee te nemen
Maak een klein tasje klaar, altijd bij de hand:
- een lichte gehoorbeschermer of oordopjes;
- een pet of capuchon die het gezichtsveld beperkt;
- een houvastvoorwerp dat vertrouwd is (sjaaltje, discrete knuffel, antistressbal);
- een boek of tablet met bekende inhoud, geen nieuwigheid;
- een voorspelbaar tussendoortje en een fles water.
Dit setje verandert de wachtkamer niet, maar het verandert hoe uw kind ze ervaart. En vooral, het helpt uw kind om 30 minuten vol te houden zonder iets aan de omringende volwassenen te hoeven vragen.
Het consult voorbereiden: de zorgverlener in 60 seconden informeren
Geef de zorgverlener bij het begin van het consult drie nuttige gegevens, geen dossier:
- uw kind heeft een autistische werking: het kan oogcontact vermijden en heeft mogelijk een tragere spreeksnelheid nodig;
- het houdt er niet van onaangekondigd aangeraakt te worden: elk gebaar vooraf aankondigen maakt een groot verschil;
- het geeft de voorkeur aan antwoorden met ja/nee boven open vragen: herformuleren helpt.
Om deze informatie door te geven aan alle zorgverleners die uw kind ontmoet (kinderarts, tandarts, kinesitherapeut, spoedarts), zonder telkens opnieuw te moeten beginnen, gebruiken sommige ouders een profiel myHandiQR: een unieke QR-code die naar een fiche leidt die binnen enkele seconden kan worden geraadpleegd, met een uitleg die is aangepast aan de rol van de persoon die scant. U kunt het hier aanmaken: een myHandiQR-profiel aanmaken.
Als het wachten eindeloos duurt: 3 uitwijkstrategieën
Als het wachten, ondanks de voorbereiding, langer duurt dan uw kind aankan, voorzie dan vooraf drie terugvalopties:
- naar buiten gaan en vragen om op de mobiel gebeld te worden, dit wordt bijna altijd aanvaard;
- terugkeren naar de auto voor 10 minuten om de prikkels te doorbreken, en dan terugkeren;
- het consult uitstellen als een crisis dreigt: een gemiste afspraak kost minder dan een traumatische ervaring die de volgende onmogelijk maakt.
Deze laatste optie is legitiem. De mogelijkheid om terug te komen beschermen is belangrijker dan een consult dat met dwang wordt afgerond. De medische opvolging van een kind met autisme wordt op de lange termijn opgebouwd, niet op de prestatie van één afspraak.
Om te onthouden
- De wachtkamer is voor een kind met autisme vaak moeilijker dan het consult zelf.
- De dag ervoor bellen om een eerste afspraak te vragen, buiten te wachten, en een mobiel nummer te krijgen.
- Een sensorisch setje voorbereiden: gehoorbeschermer, capuchon, houvastvoorwerp, vertrouwde inhoud, tussendoortje.
- De zorgverlener in 60 seconden briefen: oogcontact, aangekondigd lichamelijk contact, herformuleerbare vragen.
- Drie mogelijke terugvalopties: naar buiten gaan, terugkeren naar de auto, het consult uitstellen om de verdere opvolging te beschermen.