Leerling met zintuiglijke hypersensitiviteit, 8 jaar
Het etui valt, de ronde sticker op de voorkant is zichtbaar terwijl de juf het oppakt. Ze scant wanneer ze een moment heeft. Ze verneemt wat, in de dagelijkse klaspraktijk, dit kleine lijfje verzadigt: de tl-lampen in de gang, de bel, de stem die luider wordt in de refter. Ze hoeft niets aan haar pedagogiek te veranderen. Ze moet alleen begrijpen waarom het kind sommige ochtenden de klas niet meer binnengaat.
Dit geval betreft overgevoelige leerlingen van de kleuterschool en de lagere school, voordat een TSA (autismespectrumstoornis) wordt onderzocht, of met een reeds vastgestelde TSA maar zonder MDPH-melding.
Het ervaren moment
Vijf voor negen. De bel, beweging in de gangen, de eersteleerjaars gaan in rij naar binnen. Een klein meisje blijft staan bij het hek, haar hand stevig vast in die van haar vader, het hoofd gebogen. De vader haalt verontschuldigend zijn schouders op naar de juf. De juf begrijpt: "het begint weer".
Ze hurkt neer en biedt Éloïse een keuze aan: binnenkomen via de deur achteraan met de AESH van ernaast, of drie minuten wachten tot de klas is geïnstalleerd. Éloïse kiest ervoor te wachten. De vader geeft het etui aan de juf en wijst naar de sticker: "kijk wat we erop gezet hebben, dat vertelt u alles". De juf scant tijdens de speeltijd. Ze begrijpt dat de tl-lampen in de gang het licht van de inkomhal verdubbelen en dat dit steekt, dat de bel tien seconden lang pijn doet nadien, dat het lichaampje een overgangsruimte nodig heeft.
De volgende dag stelt ze de deur achteraan voor, zonder commentaar. Éloïse gaat naar binnen.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code plaatsen voor dit geval
De achterkant van het etui is een stabiele plek: het etui volgt het kind, het wordt geopend bij elke schrijfactiviteit, het ligt op tafel naast de juf tijdens correctiemomenten. Een ronde sticker van 2,5 cm op de zijde die zichtbaar blijft wanneer het etui plat neergelegd wordt. Kies een discrete kleur, geen felroze dat klasgenootjes uitnodigt om ermee te spelen.
Verdubbel in de boekentas, binnenzak: op de dagen dat het etui bij de taxichauffeur blijft liggen of thuis vergeten wordt, is de boekentas er nog. Vermijd het contactschrift, dat alleen voor briefjes geopend blijft. Vermijd de kaft van het schrift, die plooit en de QR-code verbergt.
Voor uitstapjes, voorzie een kaartje op bristolformaat in de jaszak, met dezelfde QR-code. Het begeleidend personeel (manege, boerderijklas, museum) kan scannen zonder dat het uitstapje wordt afgelast.
Een goed geplaatste QR-code is nooit groot. Een discrete sticker is beter dan een opgehangen kaart, die vragen van klasgenootjes uitlokt.
Kant-en-klare tekstvoorbeelden
De drie rubrieken hieronder zijn geschreven vanuit het perspectief van de ouder, voor een overgevoelig kind zonder vaststaand medisch etiket. U kunt ze aanpassen aan de dominante sensorische bijzonderheden (geluid, licht, aanraking, geur).
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Éloïse is 6 jaar, ze zit in het eerste leerjaar. Ze is overgevoelig voor geluid en licht: wat voor anderen onopgemerkt blijft (de bel, tl-lampen, kabaal in de refter) verzadigt haar zenuwstelsel en kan ervoor zorgen dat ze weigert binnen te gaan, verstijft of zwijgend huilt. Ze praat heel goed, ze begrijpt alles, ze is niet verlegen."
Voor de rubriek "Hoe te helpen"
"U kunt: haar een uitgesteld begin via een andere deur aanbieden net na het bellen, een koptelefoon met ruisonderdrukking in de tas toestaan (ze weet wanneer ze die moet gebruiken), een rustige hoek achter het paravent achteraan in de klas voorstellen, haar vooraf verwittigen voor lawaaierige activiteiten (koor, verjaardagsliedjes)."
Voor de rubriek "Te vermijden"
"Te vermijden: haar zeggen dat ze "aanstelt", het terugtrekken interpreteren als verlegenheid die wel zal overgaan, haar dwingen om mee te doen aan koorzang voor andere klassen, haar luidop aanspreken om zich bij de groep te voegen (dat verergert de verzadiging)."
Aandoeningen die dit geval betreffen
Dit geval vertrekt vanuit geïsoleerde sensorische overgevoeligheid. Het betreft ook kinderen met een TSA (overgevoeligheid is daarbij een veelvoorkomend kenmerk) en kinderen met ADHD, bij wie sensorische overbelasting een trigger is voor onrust. De mechanismen liggen dicht bij elkaar, de plaatsingen van de QR-code zijn identiek.
Vergelijkbare situaties
Drie andere gevallen waarin de QR-code een sensorische aanpassing mogelijk maakt zonder telkens opnieuw te moeten onderhandelen met elke volwassene op school.
De juf begrijpt waarom het schrijven vertraagt zonder de vermoeidheid te verwarren met gebrek aan inzet, en past het schriftwerk vanaf de ee…
Geval bekijken Leerling met ADHD, 9 jaar Lezer: LeerkrachtDe leerkracht weet vanaf de schoolstart dat de wisselende aandacht geen desinteresse is en geeft de voorkeur aan korte instructies boven her…
Geval bekijken Middelbare scholier met dyslexie, 12 jaar Lezer: Leraar van elk vakElke vakleraar leest de aanpassingen (lettertype, extra tijd, mondeling) zonder dat de scholier ze bij elk nieuw schooljaar opnieuw moet vra…
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.