De handen van de fysiotherapeut naderen de enkel voordat hij zijn zin heeft afgemaakt, en Gabriel deinst terug: de kaart in het recept leert de fysiotherapeut elke handeling aan te kondigen
Een kaart in de recepthoes, door de fysiotherapeut gescand vóór de tweede sessie, en elke handeling wordt aangekondigd voordat de handen worden neergelegd, in plaats van bij het contact ontdekt te worden.
Deze situatie gaat over Gabriel, 15 jaar, autistisch, in revalidatie na een verzwikte enkel. Een aanraking die hij niet ziet aankomen is voor hem vervelend, een duidelijke aanwijzing stelt hem gerust. De kaart wordt door zijn moeder voorbereid. Ze is bestemd voor de zelfstandige fysiotherapeut, die een tiener ontvangt die hij niet kent en dertig minuten heeft.
Het beleefde moment
Dinsdag, 17.15 uur, fysiotherapiepraktijk bij het station. Op de behandeltafel Gabriel, 15 jaar, linkerenkel sinds tien dagen verbonden na een basketbalwedstrijd. De fysiotherapeut staat op, zegt "zo, laten we eens kijken" en strekt al de hand uit naar de enkel. Gabriel trekt zijn been in, staart naar het plafond, antwoordt niet meer. Zijn moeder hoort in de wachtkamer de stilte door de scheidingswand. De behandelaar noteert een gesloten, weinig meewerkende tiener, en de sessie stopt na twaalf minuten.
's Avonds, bij het opbergen van het recept, vindt de fysiotherapeut een kaart in de hoes. Hij scant haar. Hij leest dat Gabriel alles begrijpt, dat een aanraking die hij niet ziet aankomen hem doet terugdeinzen, en dat "laten we eens kijken" hem niets zegt. Wat werkt: de handeling die wordt gezegd voordat ze gebeurt, de plek, de duur, een teken om te stoppen. Wat hem doet dichtklappen: handen die zonder waarschuwing worden neergelegd en commentaar terwijl hij zwijgt.
Donderdag wacht de fysiotherapeut tot Gabriel zit. "Ik leg mijn hand op de bovenkant van je voet, drie seconden. Geef me een teken om te stoppen." Gabriel ziet de hand aankomen en antwoordt met een knik. De mobilisatie van de enkel duurt vijfentwintig minuten. Zijn moeder hoefde de ruimte niet in om uitleg te geven, en Gabriel vertrekt nadat hij zelf de duur van elke handeling heeft bepaald.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar u de QR-code voor deze situatie plaatst
De zelfstandige fysiotherapeut ziet de tiener tien tot vijftien sessies, vaak in een gedeelde praktijk waar collega's elkaar van week tot week vervangen. De QR-code moet worden gelezen vóór het eerste contact van de handen en zichtbaar zijn voor alle behandelaars van de praktijk.
- Kaart op bankkaartformaat in de recepthoes, samen met de vergoedingsstukken: het is het eerste papier dat de fysiotherapeut opent om het dossier aan te maken.
- Sticker op de achterkant van het behandelblad dat aan de balie wordt afgegeven, en dat de secretaresse of de behandelaar vóór de sessie in handen heeft.
- Link die bij het maken van de afspraak per bericht naar de praktijk wordt gestuurd, zodat de fysiotherapeut hem leest voordat hij de tiener ontvangt.
- Kaart die wordt meegegeven aan de vervanger die tijdens de vakantie de agenda overneemt, zonder via een dossier te gaan.
Te vermijden: de sporttas die in de gang ligt, onder de ogen van iedereen die wacht, en de verbonden enkel zelf, die niemand van een label zou moeten voorzien. Het profiel maakt u in enkele minuten aan op myHandiQR.
Vooraf geschreven tekstmodellen
Deze voorbeelden dienen als startpunt om de rubrieken van het profiel in te vullen. Herschrijf ze in uw eigen woorden: de manier waarop uw kind aangeeft dat een aanraking te veel is, is een waardevol detail voor een fysiotherapeut die hem niet kent.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik ben de moeder van [voornaam], 15 jaar. Hij is autistisch. Hij begrijpt alles wat men tegen hem zegt, maar een aanraking die hij niet ziet aankomen doet hem terugdeinzen of verstijven. Het is geen weigering: zijn lichaam reageert eerder dan hijzelf. Hij komt voor zijn enkel, de sessies zijn regelmatig."
Voor de rubriek "Hoe te helpen"
"Zeg de handeling voordat u haar uitvoert, dan de plek, dan de duur ("ik leg mijn hand op de bovenkant van je voet, drie seconden"). Laat hem de hand zien aankomen. Spreek een teken af om te stoppen. Eén aanwijzing tegelijk, zonder grapjes terwijl u werkt."
Voor de rubriek "Wat te vermijden"
"Handen neerleggen zonder waarschuwing, "laten we eens kijken" zeggen zonder te zeggen wat, hardop commentaar geven terwijl hij zwijgt. De volgorde van de sessie veranderen zonder het aan te kondigen doet hem ook weer dichtklappen."
Bij deze situatie betrokken bijzonderheden
Deze situatie gaat in de eerste plaats over autisme met overgevoeligheid voor aanraking. Ze geldt ook voor mensen die angstig zijn bij lichamelijke zorg, met of zonder erkende bijzonderheid.
Vergelijkbare situaties
Andere situaties waarin een zorgprofessional uit de buurt iemand ontvangt die een aangekondigde handeling, een tempo en een afgesproken teken nodig heeft om de zorg goed te laten verlopen.
De tandarts begrijpt de hypersensitiviteiten (geluid van de stoel, licht, textuur) en stelt nuttige aanpassingen voor (koptelefoon, pauzes) …
Geval bekijken Volwassene met zintuiglijke hypersensitiviteit, 45 jaar Lezer: Zelfstandig verpleegkundigeDe verpleegkundige past haar aanwezigheid aan (zachte stem, aangekondigde bewegingen, geen parfum) zonder de behoeften pas bij de eerste cri…
Geval bekijken Kind met FASD, 10 jaar Lezer: KinderartsDe kinderarts kent meteen de foetale alcoholspectrumstoornis (FASD) en vermijdt voorbarige diagnoses of ongeschikte doorverwijzingen tijdens…
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.