myhandiqr myHandiQR
Gebruikssituaties
Gedimd licht, één stem: het hoesje achter de voordeur bereidt het mobiele crisisteam van het CMP voor nog vóór het eerste woord

Gedimd licht, één stem: het hoesje achter de voordeur bereidt het mobiele crisisteam van het CMP voor nog vóór het eerste woord

Een hoesje dat aan de binnenkant van de gangkast is geplakt, op de overloop gescand door de verpleegkundige van het mobiele crisisteam, en Inès hoeft midden in de nacht niet uit te leggen waarom haar zus niet meer antwoordt, waarom de plafondlamp uit moet en waarom maar één persoon tegen haar mag praten.

Dit geval gaat over Nadia, 26 jaar, autistisch, die haar spraak verliest als de angst overloopt. Het profiel is door haar zus voorbereid, samen met haar, op een rustige dag. Het is bedoeld voor de mobiele crisisteams van het CMP (Frans openbaar centrum voor geestelijke gezondheid) die bij mensen thuis komen.

Het moment zelf

Donderdag, 22.40 uur, tweede verdieping van een flatgebouw in Villeurbanne. Nadia zit op de grond in de gang, met haar rug tegen de radiator en haar capuchon over haar ogen getrokken. Ze wiegt heen en weer. Handen op haar oren. Al een uur antwoordt ze alleen nog met knikken, en soms zelfs dat niet meer. Haar zus Inès belt uiteindelijk het nummer van het mobiele crisisteam van het CMP (Frans openbaar centrum voor geestelijke gezondheid), dat ze in het voorjaar van de dienst in hun regio hadden gekregen.

Karim en zijn collega-verpleegkundige bellen om 23.15 uur aan. Voordat ze binnenkomen, opent Inès de gangkast en laat hun het hoesje zien. Karim scant. Dertig seconden lezen op de overloop: Nadia is autistisch, ze praat niet meer als de angst stijgt, één stem, geen plafondlamp, geen hand op de schouder.

Hij doet het licht in de gang uit en laat de lamp in de woonkamer aan. Zijn collega blijft met Inès in de keuken. Hij gaat op de grond zitten, op twee meter afstand. Eén vraag tegelijk. Een gesloten vraag. Dan stilte. Twintig minuten later reikt Nadia naar de tablet naast haar en typt vier woorden: "te veel lawaai vandaag". Het gesprek is net begonnen.

  1. U schrijft het
  2. De QR-code wordt aangebracht
  3. De lezer scant
  4. Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen

Waar de QR-code plaatsen in dit geval

Een crisis als deze gebeurt bijna altijd thuis, 's avonds, als de dag al alles heeft gevraagd. De QR-code moet dus in minder dan tien seconden te vinden zijn voor een geschrokken naaste, en leesbaar voor het team voordat het over de drempel stapt, zonder dat Nadia iets hoeft te doen.

  • Een plastic hoesje aan de binnenkant van de deur van de gangkast geplakt, op ooghoogte, met daarnaast het nummer van het mobiele crisisteam en dat van de huisarts: dat is het eerste wat Inès doet als ze de deur opent.
  • Een kopie van de link als favoriet op de telefoon van Inès en op die van hun moeder, voor crises die ergens anders dan in het appartement gebeuren.
  • Een kaart in het begeleidingsdossier dat aan het CMP is gegeven, zodat de vaste verpleegkundige de link kan delen met collega's van de nachtdienst.
  • Uitgesloten: de buitenkant van de voordeur. De buren hoeven niet te weten hoe Nadia werkt, en een label op de deur roept vragen op die ze niet wil.
  • Uitgesloten: alleen de handtas. Midden in een crisis gaat niemand in Nadia's spullen zoeken, en ze verdraagt het niet als iemand eraan zit.

Het profiel vervangt noch het crisisplan dat met het zorgteam is opgesteld, noch een eventuele behandeling. Het voorkomt alleen dat de eerste minuten opgaan aan vragen waarop geen antwoord kan komen.

Voorgeschreven tekstsjablonen

Neem deze sjablonen door met de betrokken persoon, op een moment dat alles goed gaat. Houd het bondig: het team leest op een overloop, vaak 's nachts. U kunt het profiel na elke interventie aanpassen vanuit uw myHandiQR-omgeving.

Voor de rubriek "Voorstelling"

"Nadia is 26 jaar, ze is autistisch en werkt in een mediatheek. Als de angst overloopt, verliest ze een tijdje haar spraak, soms een uur. Ze hoort en begrijpt alles. Ze kan ja of nee antwoorden met haar hoofd, of schrijven op haar tablet."

Voor de rubriek "Hoe helpen"

"Eén persoon praat tegen haar, de anderen blijven in een andere kamer. Doe de plafondlamp uit, laat één lamp aan. Ga op afstand zitten, op haar hoogte. Stel één gesloten vraag tegelijk en wacht. Laat de tablet binnen handbereik, daarlangs komen de woorden terug."

Voor de rubriek "Te vermijden"

"Haar aanraken zonder te waarschuwen, zelfs om haar gerust te stellen. Met meerdere mensen tegelijk praten. De zaklamp in haar ogen. Haar vragen u aan te kijken of 'moeite te doen om te praten'. Aandringen dat ze meteen opstaat: ze staat op wanneer ze kan."

Beperkingen waarover dit geval gaat

Dit geval gaat over autisme bij een volwassen vrouw en over de sterke angst die tijdens een crisis de spraak kan wegnemen. Het geldt ook voor een persoon met selectief mutisme, een uitgesproken zintuiglijke overgevoeligheid of ADHD met sterke emotionele overprikkeling.

Vergelijkbare gevallen

De gevallen hieronder delen dezelfde urgentie: hulpverleners die aankomen zonder de persoon te kennen, en een paar minuten om het gebaar te vermijden dat alles erger maakt.

Legt u het vaak uit?

Niet meer opnieuw hoeven te vertellen aan elke nieuwe persoon.

Drie teksten (presentatie, hoe te helpen, wat te vermijden), een gedeelde QR-code. Bij het scannen leest uw gesprekspartner wat hij moet weten, in zijn eigen taal.

Een profiel aanmaken