Een mogelijke aanval midden in een titratie: de kaart in het labschrift bereidt de practicumdocent voor vóór de eerste proef
Een kaart in het hoesje van het labschrift, door de docente gescand bij het afroepen in de eerste sessie, en de mogelijke aanval is geen taboe meer: een vaste practicumpartner, een plek aan het gangpad, drie handelingen die vooraf bekend zijn.
Dit geval gaat over Hugo, 20 jaar, tweedejaarsstudent scheikunde met epilepsie, die zijn profiel zelf heeft geschreven. Het richt zich tot de docenten en technici die practica begeleiden, waar een val bij het glaswerk niet dezelfde gevolgen heeft als in een collegezaal.
Het beleefde moment
Dinsdag, 8.15 uur, gebouw C, practicumzaal op de tweede verdieping. Geur van ethanol, labjassen kriskras aan de haken, een buret die al op labtafel 4 druppelt. Hugo geeft zijn kaart af samen met zijn presentielijst. Céline, de practicumdocente, scant hem met haar telefoon tussen twee aanwijzingen over het dragen van een veiligheidsbril.
Ze leest drie regels. Zeldzame aanvallen, vaak aangekondigd door een vreemd gevoel in de buik. Als hij valt: weghalen wat eromheen staat, op de klok kijken. Ze klikt op "epilepsie", leest snel de versie voor een docent, kijkt op. Hugo werkt samen met Amandine, aan het gangpad, ver van de rekken met glaswerk.
Einde van de sessie, er is niets gebeurd. Maar Marc, de technicus, weet waar de opgevouwen deken onder de gootsteen ligt. Amandine weet dat je de bewegingen niet tegenhoudt. En Hugo heeft drie uur aan zijn titratie gewerkt, zonder zich af te vragen wat de anderen over hem wisten.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code plaatsen in dit geval
Tijdens een practicum moet de QR-code gelezen worden vóór de eerste proef, nooit erna. Hij moet dus bij de docent terechtkomen op het moment dat die de aanwezigheid controleert of de labjassen nakijkt, en beschikbaar blijven voor een practicumdocent die halverwege het semester een collega vervangt.
- Kaart in het plastic hoesje van het labschrift: dat is het voorwerp waar de docent elke sessie naar kijkt, hij vindt hem zonder te zoeken.
- Link vóór het begin van het academiejaar per mail gestuurd naar de verantwoordelijke van het opleidingsonderdeel, die hem doorstuurt naar de practicumdocenten en de technici van de zaal.
- Etiket op de achterkant van de studentenkaart, handig als de aanval in een gang of in de universiteitsbibliotheek komt.
- Uitgesloten: de labjas. Die gaat in de was, wisselt soms van eigenaar, en een QR-code met reagensvlekken is niet meer leesbaar.
- Uitgesloten: de telefoon, die om veiligheidsredenen de hele sessie in het kluisje ligt.
Het contact met de dienst voor studenten met een beperking van de universiteit verloopt apart. De QR-code vervangt het PAEH (Frans begeleidingsplan voor studenten met een beperking) niet: hij maakt de inhoud ervan bruikbaar voor de mensen die echt in de zaal aanwezig zijn.
Voorgeschreven tekstsjablonen
Deze sjablonen dienen als basis om de rubrieken van het profiel in te vullen. Herschrijf ze in uw eigen woorden: de manier waarop uw aanvallen zich aankondigen, en wat u helpt om daarna weer op verhaal te komen, is alleen van u. Het profiel is op elk moment aan te passen vanuit uw myHandiQR-omgeving.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik heet Hugo, ik ben 20 en zit in het tweede jaar scheikunde. Ik heb epilepsie. Mijn aanvallen zijn zeldzaam, maar ze kunnen tijdens een practicum gebeuren, vooral na een korte nacht. Vaak voel ik een paar seconden ervoor iets vreemds in mijn buik. Ik wil liever dat u het vanaf de eerste sessie weet."
Voor de rubriek "Hoe helpen"
"Als ik val, haal dan het glaswerk, de flessen en de stoel bij mij weg. Leg iets zachts onder mijn hoofd. Kijk op de klok. Als de bewegingen stoppen, leg me op mijn zij. Als het langer dan vijf minuten duurt, bel dan 15 (medisch noodnummer in Frankrijk). Laat me daarna rustig bijkomen, zonder publiek."
Voor de rubriek "Te vermijden"
"Houd me tijdens een aanval niet vast en stop niets in mijn mond. Laat me aan het einde van de sessie niet alleen aan een labtafel achter. Praat er niet over waar de groep bij is, en houd me niet uit voorzorg weg van de proeven."
Beperkingen waar dit geval over gaat
Dit geval gaat over epilepsie, op een plek waar de omgeving even zwaar weegt als de aanval. Het geldt ook voor andere technische ruimtes (werkplaats van een BTS, een Frans beroepsgericht hoger diploma; een leskeuken; een biologielab), en voor een student bij wie de angst voor een aanval in het openbaar zwaar doorweegt.
Vergelijkbare gevallen
De gevallen hieronder delen hetzelfde mechanisme: een volwassene die een groep begeleidt, ontdekt de situatie bij het begin van de sessie, en een paar vooraf bekende handelingen veranderen de manier waarop iedereen werkt.
De juf begrijpt waarom het schrijven vertraagt zonder de vermoeidheid te verwarren met gebrek aan inzet, en past het schriftwerk vanaf de ee…
Geval bekijken Leerling met ADHD, 9 jaar Lezer: LeerkrachtDe leerkracht weet vanaf de schoolstart dat de wisselende aandacht geen desinteresse is en geeft de voorkeur aan korte instructies boven her…
Geval bekijken Leerling met zintuiglijke hypersensitiviteit, 8 jaar Lezer: LeerkrachtDe juf herkent de triggers (speelplaatsgeluid, tl-licht) en staat een rustig hoekje toe zonder dat de leerling er telkens hardop om moet vra…
Geval bekijkenUw profiel voorbereiden voor deze situatie, zonder het bij elke schoolstart opnieuw te moeten uitleggen.
U schrijft het essentiële één keer. De corrigerende leerkracht, de AESH, de invaller scannen en begrijpen. U stopt met herhalen.