De woorden komen na de ideeën: de kaart in haar agenda bereidt de psycholoog voor vóór de eerste vraag
Een kaart die Nora aanreikt als ze gaat zitten, gescand door de psycholoog vóór het eerste "zo, wat brengt je hier?", en de lange stiltes worden niet langer gelezen als afsluiten: korte vragen, tijd, een visueel hulpmiddel binnen handbereik.
Dit geval gaat over Nora, 14 jaar, in de tweede klas van de middelbare school, die TOS (taalontwikkelingsstoornis) heeft, een bijzonderheid van de gesproken taal. Het profiel is geschreven door haar moeder. Het is bedoeld voor vrijgevestigde psychologen die voor het eerst een tiener ontvangen, in een setting waarin bijna alles via het gesproken woord verloopt.
Het beleefde moment
Woensdag, 16.40 uur, een praktijk op de eerste verdieping, boven een apotheek. Twee grijze fauteuils, een doos tissues, een klok die je niet hoort zolang iemand praat. Nora houdt haar tas op schoot. Voordat ze gaat zitten, haalt ze een kaart uit haar agenda en legt die op de salontafel. Sophie, de psycholoog, scant hem zonder iets te zeggen.
Ze leest. Nora begrijpt alles, maar zoekt lang naar haar woorden, vooral als de vraag lang is of er twee bevat. Ze kan naast de vraag antwoorden omdat ze alleen het einde van de zin heeft onthouden. Sophie klikt op "TOS", leest de versie voor zorgprofessionals door en legt de telefoon met het scherm naar beneden op tafel.
Haar eerste vraag telt zes woorden. Ze wacht. Vijftien seconden, misschien meer. Uiteindelijk wijst Nora de 7 aan op de schaal van 1 tot 10 die Sophie naar haar toe heeft geschoven. De rest van de sessie gaat zo verder, in kleine stukjes. Bij het weggaan zegt Nora "tot woensdag" zonder dat iemand erom vraagt.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code plaatsen in dit geval
Bij een psycholoog moet de QR-code gelezen worden voordat de sessie echt begint, dus vóór de eerste open vraag. Daarna is het te laat: de eerste stiltes zijn al geïnterpreteerd. Het is ook beter dat de tiener hem zelf aanreikt, en niet een ouder die in de wachtkamer namens haar praat.
- Kaart in de kaft van de schoolagenda: Nora heeft hem altijd bij zich en haalt hem tevoorschijn zonder zich te hoeven verantwoorden.
- Link die de moeder stuurt bij het maken van de afspraak, per sms of via het boekingsplatform, zodat de psycholoog hem de dag ervoor kan lezen.
- Kopie in de map met de brief van de arts en de verslagen van de logopedist, als het gezin die meebrengt.
- Uitgesloten: het telefoonhoesje. In veel praktijken blijft de telefoon tijdens de sessie opgeborgen, en hem tevoorschijn halen wordt een onderwerp op zich.
- Uitgesloten: de armband of de sleutelhanger. Te zichtbaar voor een leerling uit de tweede klas die op school geen vragen wil krijgen.
Het profiel vervangt noch het logopedisch onderzoek, noch het PAP (een persoonlijk ondersteuningsplan op school, in Frankrijk) dat op haar school is opgesteld. Het geeft de psycholoog wat ze nodig heeft om een stilte niet als antwoord te lezen.
Voorgeschreven tekstsjablonen
Deze sjablonen dienen als basis om de rubrieken van het profiel in te vullen. Herschrijf ze in uw eigen woorden, of beter nog, in die van uw kind als dat kan: het is zijn of haar manier van zoeken naar zinnen die beschreven moet worden. Het profiel kunt u op elk moment aanpassen vanuit uw myHandiQR-omgeving.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Nora is 14 jaar en zit in de tweede klas. Ze heeft TOS: ze begrijpt wat er tegen haar gezegd wordt, maar heeft tijd nodig om haar woorden te vinden en haar zinnen te bouwen. Als ze gestrest is, zie je het nog meer. Ze heeft er zelf voor gekozen om te komen, ook al zegt ze in het begin weinig."
Voor de rubriek "Hoe helpen"
"Stel maar één vraag tegelijk, in eenvoudige woorden. Geef haar tijd, ook als de stilte lang lijkt. Stel voor dat ze iets aanwijst, tekent, een woord opschrijft of kiest op een schaal. Vat samen wat u begrepen hebt en laat haar verbeteren."
Voor de rubriek "Te vermijden"
"Vermijd dubbele of erg lange vragen. Maak haar zinnen niet voor haar af. Zie een stilte niet als een weigering of gebrek aan zin. Richt u niet tot de volwassene die haar begeleidt om het antwoord te krijgen."
Beperkingen waar dit geval over gaat
Dit geval gaat over TOS, en over de spanning die erbij komt als het hele gesprek op het gesproken woord steunt. Het geldt ook voor een tiener met selectief mutisme, een volwassene met afasie na een beroerte of een jonge autistische persoon die tijd nodig heeft om te antwoorden.
Vergelijkbare gevallen
De onderstaande gevallen delen hetzelfde mechanisme: een professional die iemand voor het eerst ontvangt, in een setting waarin taal bijna al het werk doet.
De tandarts begrijpt de hypersensitiviteiten (geluid van de stoel, licht, textuur) en stelt nuttige aanpassingen voor (koptelefoon, pauzes) …
Geval bekijken Volwassene met zintuiglijke hypersensitiviteit, 45 jaar Lezer: Zelfstandig verpleegkundigeDe verpleegkundige past haar aanwezigheid aan (zachte stem, aangekondigde bewegingen, geen parfum) zonder de behoeften pas bij de eerste cri…
Geval bekijken Kind met FASD, 10 jaar Lezer: KinderartsDe kinderarts kent meteen de foetale alcoholspectrumstoornis (FASD) en vermijdt voorbarige diagnoses of ongeschikte doorverwijzingen tijdens…
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.