Kind met epilepsie op scoutingkamp, 10 jaar
Een kind met epilepsie bij de scouts, dat is twintig uur ver van een dokterspraktijk, vier kilometer van de parking, een troepleider van 22 jaar die zijn allereerste aanval ooit moet aanpakken als het nodig is. De gelamineerde kaart in de bivakrugtas, de QR-code op de achterkant: noodprotocol, alarmnummers, contactgegevens van de ouders, details over de noodmedicatie.
Dit voorbeeld betreft kinderen met epilepsie onder stabiele behandeling, ingeschreven bij de scouts, die deelnemen aan meerdaagse kampen.
Het ervaren moment
Zomerkamp van de scouts, bos van Orléans, dag 4. De troepleidster (23 jaar, studente sportwetenschappen) wordt om 4.30 uur gewekt door een tiener: "Léo heeft een aanval." Ze komt bij de tent aan. Léo is aan het stuiptrekken, ledematen gespannen, piepende ademhaling, speeksel in zijn mondhoek.
Ze haalt de gelamineerde kaart tevoorschijn die ze sinds het begin van het kamp in haar EHBO-tas heeft, uitgedeeld door de ouders bij aankomst. Ze scant de QR-code onder het licht van haar zaklamp. Ze leest: Léo heeft tonisch-clonische epilepsie onder Lamotrigine 200 mg, zijn aanvallen duren gemiddeld 3 minuten, gevolgd door 30 minuten postictale slaap, ze moet de tijd bijhouden, het hoofd beschermen, niets in zijn mond stoppen, de ambulance bellen als de aanval langer dan 5 minuten duurt of als er binnen 30 minuten een tweede aanval komt, in elk geval de ouders bellen.
De aanval duurt 3 minuten en 40 seconden. Ze belt de ouders om 4.34 uur. Léo valt weer in slaap. De troepleidster blijft tot 5.15 uur bij hem in de tent. Om 8 uur ontbijt Léo, hij herinnert zich de aanval niet, hij maakt zijn dag af. De troepleidster is uitgeput maar heeft juist gehandeld.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code plaatsen voor dit geval
Gelamineerde kaart op visitekaartformaat, overhandigd aan de troepleidster op de dag van aankomst bij het kamp, met een korte mondelinge uitleg. De kaart blijft in de EHBO-tas van de staf, 24 uur per dag bereikbaar voor het hele begeleidingsteam.
Verdubbelen in de persoonlijke bivakrugtas van het kind, binnenvak, in een waterdicht zip-lockzakje. Verdubbelen in de medische kit van de troep (met de noodmedicatie indien voorgeschreven: Buccolam).
Vermijd PDF-bestanden die vooraf per e-mail worden verstuurd: om 4.30 uur 's ochtends in het bos gaat niemand zijn mailbox raadplegen. Vermijd NFC-tags: de netwerkdekking is onvoorspelbaar in de bergen of het bos.
Voor lange tochten (meer dan 3 uur wandelen) kan de troepleidster ook een gelamineerde kopie in haar borstzak dragen, zodat ze de rugtas niet hoeft te openen bij een aanval onderweg.
Kant-en-klare tekstvoorbeelden
De drie onderstaande teksten zijn geschreven door de ouders, met goedkeuring van de behandelend neuroloog. Het medisch taalgebruik is precies, elke term wordt onmiddellijk gevolgd door een concrete actie.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Léo, 12 jaar, al 2 jaar scout bij de 3e troep van Orléans. Gegeneraliseerde tonisch-clonische epilepsie vastgesteld op 8-jarige leeftijd. Onder Lamotrigine 200 mg 's ochtends en 's avonds, niet te vergeten. Zijn aanvallen duren gemiddeld 3 minuten, gevolgd door 30 minuten postictale slaap. Sinds 6 maanden ongeveer één aanval per 3 maanden."
Voor de rubriek "Hoe te helpen"
"U kunt: de aanval bijhouden in de tijd (begintijd, duur), hem in de stabiele zijligging leggen, zijn hoofd beschermen met een opgerold kledingstuk, de ambulance bellen (112) als de aanval langer dan 5 minuten duurt of bij een dubbele aanval binnen 30 minuten, in elk geval zijn ouders bellen, hem 30 minuten na de aanval laten slapen zonder hem verbaal aan te spreken."
Voor de rubriek "Te vermijden"
"Te vermijden: niets in zijn mond stoppen (verslikkingsgevaar), hem met kracht stilhouden (verwondingen), hem laten drinken tijdens de postictale slaap (verslikkingsgevaar), vergeten ons te verwittigen ook al is de aanval kort (elke aanval is nuttige informatie voor de neuroloog), luid tegen hem praten na afloop van de aanval (verergert de vermoeidheid)."
Aandoeningen die dit geval betreffen
Dit voorbeeld vertrekt vanuit gegeneraliseerde tonisch-clonische epilepsie op scoutskamp. Het geldt ook voor partiële epilepsie (focale aanvallen, al dan niet zichtbaar), absences bij kinderen (minder spectaculair maar wel te chronometreren), en therapieresistente epilepsie met noodmedicatie (Buccolam) die een specifiek protocol vereist.
Vergelijkbare situaties
Drie andere voorbeelden waarin de QR-code een PAI (Frans individueel opvangplan voor kinderen met een gezondheidsprobleem) aanvult met een protocol dat bruikbaar is midden in de natuur, buiten het bereik van de huisarts.
De begeleider betrekt het kind bij groepsspelen door risicomomenten (overgangen, wachttijd) te anticiperen, zonder de drukte als ongehoorzaa…
Geval bekijken Tiener met sociale angst op vakantiekamp, 12 jaar Lezer: Kampdirecteur, begeleiderHet begeleidingsteam herkent risicomomenten (grote groepen, luidruchtige avonden) en biedt discrete terugtrekmomenten zonder de tiener voor …
Geval bekijken Doof kind in een sportclub, 9 jaar Lezer: SporttrainerDe trainer past haar instructies aan (visueel, gebaren, oefeningen aanwijzen) zonder dat het kind aan de kant blijft omdat het de mondelinge…
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.