Riem, horloge, telefoon, alles in de bak: de kaart achter de instapkaart leert de beveiliger om één instructie tegelijk te geven
Een kaart in het hoesje om de hals, achter de instapkaart, gelezen door de beveiliger vóór het detectiepoortje, en de lijst "jas, riem, horloge, telefoon" valt uiteen in gebaren die één voor één worden getoond, in plaats van luider herhaald te worden voor een rij die ongeduldig wordt.
Dit geval gaat over Marius, 19 jaar, die het syndroom van Down heeft en alleen vliegt om naar zijn vader in Nantes te gaan. Het profiel is voorbereid door zijn moeder. Het richt zich tot de beveiligers bij de veiligheidscontrole, en meer in het algemeen tot al het grondpersoneel dat een alleenreizende passagier tegenkomt.
Het beleefde moment
Terminal 1, 7.40 uur. De vlucht naar Nantes sluit over vijftig minuten. Voor de band drukt Marius zijn rugzak tegen zich aan. De beveiliger dreunt de zin op die hij vanochtend al tweehonderd keer heeft gezegd: jas, riem, horloge, telefoon in de bak, vloeistoffen apart, doorlopen. Achter hem zucht iemand. Marius legt zijn jas neer. Daarna niets meer. Hij kijkt naar de lege bak alsof hij wacht op het vervolg van een zin die al af is.
Bij de controle van de instapkaart gaf hij zijn instapkaart af, en daarmee ook het kaartje dat in hetzelfde hoesje zat. Yanis, de beveiliger, scande het. Drie regels geschreven door Céline, zijn moeder: hij begrijpt alles, één instructie tegelijk. Wijs het voorwerp aan. Waarschuw voordat u hem aanraakt.
Yanis wijst naar de riem. Wacht. Dan het horloge. Bij het poortje piept het toch, de klinknagel van de jeans. "Ik ga met mijn hand over uw armen en dan over uw rug, goed?" Marius knikt en heft zelf zijn armen. Amper veertig seconden extra. De rij heeft bijna niets gemerkt.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code plaatsen in dit geval
Bij de veiligheidscontrole belandt bijna alles wat je bij je draagt in een bak en gaat het door de röntgenscanner. De QR-code moet dus op de persoon blijven, binnen handbereik van de beveiliger, precies op het moment dat die al naar een document kijkt.
- Een kaart in een doorzichtig hoesje om de hals, direct achter de geprinte instapkaart. De beveiliger ziet hem bij de controle van de instapkaart, nog vóór de band. Kies een koord zonder metalen karabijnhaak, anders piept het bij het poortje.
- Een kopie in het paspoort of de identiteitskaart, voor de medewerker bij de gate en voor het assistentieteam dat Marius naar zijn stoel begeleidt.
- De link bij de aanvraag voor assistentie die een paar dagen voor vertrek bij de luchtvaartmaatschappij wordt ingediend, zodat de persoon die hem bij de balie komt ophalen het profiel heeft gelezen voordat ze elkaar ontmoeten.
- Te vermijden: het telefoonhoesje en het label van de handbagage, die precies op het moment dat je ze nodig hebt in de scannertunnel verdwijnen, en de jaszak, want de jas gaat als eerste in de bak.
Op het hoesje staat niets. Het valt andere reizigers niet op, alleen de QR-code geeft aan dat er iets te lezen is.
Voorgeschreven tekstsjablonen
Deze sjablonen zijn een vertrekpunt voor de drie rubrieken van het profiel. Herschrijf ze in uw eigen woorden: hoe uw kind laat zien dat het een seconde extra nodig heeft, weet u zelf het best. Het profiel kunt u op elk moment aanpassen vanuit uw myHandiQR-omgeving, zelfs de avond voor de vlucht.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik ben de moeder van Marius, 19 jaar. Hij heeft het syndroom van Down. Hij reist alleen, kent zijn route en begrijpt wat je tegen hem zegt. Wat hem blokkeert, is een lijst instructies in één keer, vooral als het om hem heen snel gaat."
Voor de rubriek "Hoe helpen"
"Geef één instructie tegelijk en wijs het voorwerp aan: de riem, dan het horloge, dan de telefoon. Geef hem een paar seconden. Zeg hem vóór een fouillering waar u met uw hand langs gaat. Als hij knikt, heeft hij het begrepen en doet hij het."
Voor de rubriek "Te vermijden"
"Herhaal dezelfde zin niet luider of sneller, dan blokkeert hij nog meer. Raak hem niet aan zonder hem eerst te waarschuwen. Praat niet over hem met de persoon achter hem alsof hij het niet hoort: hij hoort alles."
Beperkingen waar dit geval over gaat
Dit geval vertrekt vanuit het syndroom van Down bij een jongvolwassene die alleen reist. Dezelfde kaart helpt ook een autistisch persoon die door het lawaai van de band van slag raakt, of iemand bij wie de angst al in de wachtrij toeneemt.
Vergelijkbare gevallen
Andere situaties onderweg waarin een goed geplaatste kaart voorkomt dat je alles moet uitleggen, aan het loket, op het perron of aan boord, met reizigers van alle leeftijden.
De gesprekspartner begrijpt de situatie meteen en past zijn communicatie aan, zonder dat de persoon hoeft uit te leggen wat hij niet meer ka…
Geval bekijken Oudere met Alzheimer, 78 jaar Lezer: Voorbijganger, politieBij dwalen of desoriëntatie kan een derde toegang krijgen tot de noodinformatie en de contactgegevens van de familie.
Geval bekijken Volwassene met een cognitieve beperking, 22 jaar Lezer: Elke gesprekspartner in een moeilijke situatieDe persoon kan hulp krijgen zonder mondeling te moeten uitleggen wat hij niet kan formuleren.
Geval bekijkenHerkent u zich in deze situatie?
Het profiel van uw kind voorbereiden voor de schoolstart, en stoppen met elke leerkracht dezelfde e-mail te sturen.
De pagina Ouder bekijken Persoon met een beperkingUw manier van functioneren laten begrijpen door de juiste personen, in de juiste woorden, zonder u te moeten verantwoorden.
De pagina Persoon met een beperking bekijken