myhandiqr myHandiQR
Gebruikssituaties
Een overstap bij Châtelet, drie borden tegelijk en een menigte die doorloopt: de kaart in het hoesje van de vervoerspas leert de RATP-medewerker (Parijs openbaar vervoer) om steeds maar één route te tonen

Een overstap bij Châtelet, drie borden tegelijk en een menigte die doorloopt: de kaart in het hoesje van de vervoerspas leert de RATP-medewerker (Parijs openbaar vervoer) om steeds maar één route te tonen

Een kaart met QR-code, achter de vervoerspas gestoken, wordt door de RATP-medewerker gescand wanneer een tienermeisje stilstaat midden in een overstapgang, en de begeleiding verandert: één route, op rustige toon benoemd, in plaats van drie richtingen die met een armgebaar worden geroepen.

Deze casus gaat over Amina, 16 jaar, met dyspraxie, die alleen met de metro naar school gaat. Het profiel is opgesteld door haar moeder. Het is bedoeld voor de medewerker van het station of de balie die haar tegenkomt.

Het beleefde moment

17.40 uur, station Châtelet, de overstapgang naar lijn 14. De borden volgen elkaar op, blauw, geel, pijlen in alle richtingen, en een stroom mensen die niet ophoudt. Amina is tegen de muur blijven staan. Ze weet waar ze naartoe moet. Ze weet niet in welke volgorde ze moet lezen wat ze ziet, en elke stap in de menigte kost haar een afstandsberekening die mislukt. Haar ademhaling wordt kort.

Een medewerker in hesje komt op haar af en wijst met een groot gebaar naar de trap: "Het is daarheen, dan rechts, dan rechtdoor." Drie aanwijzingen in één zin. Amina knikt en beweegt niet. Dan haalt ze haar pas uit het hoesje. De kaart zit er achter. De medewerker scant hem met zijn telefoon en leest: ze begrijpt de route, maar ze kan die onder druk niet omzetten in handelingen, één aanwijzing per keer.

Hij begint opnieuw, zachter: "Ziet u de gele pijl daar? Loop tot daar." Ze gaat. Dan naar de volgende. Op het perron haalt ze eindelijk adem en stuurt haar moeder een bericht: "alles goed, een meneer heeft me geholpen."

  1. U schrijft het
  2. De QR-code wordt aangebracht
  3. De lezer scant
  4. Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen

Waar de QR-code in deze casus te plaatsen

In de metro haalt niemand een notitieboekje tevoorschijn of zoekt in een tas. De medewerker kijkt naar de handen en het bovenlichaam, en naar wat zonder te vragen zichtbaar is: de vervoerspas, die bij elke poortje toch getoond wordt.

  • Kaart achter de pas in het doorzichtige hoesje, met de QR-kant zichtbaar als je alles tevoorschijn haalt, zonder het profiel aan het hele rijtuig bloot te stellen.
  • Sticker op de achterkant van het telefoonhoesje, voor het moment waarop ze het hoesje niet meer terugvindt in haar tas.
  • Link op het vergrendelscherm van de telefoon, bereikbaar zonder te ontgrendelen, voor situaties waarin ze niet meer kan praten.

Te vermijden: de QR-code op de rugzak, die iedereen ziet en die niemand in een overvolle gang kan scannen, en de kaart die "voor het geval dat" thuis in een la blijft liggen. De regel is eenvoudig: wat in de menigte van pas komt, bewaar je bij de pas, nooit ver van de hand.

Kant-en-klare tekstmodellen

De onderstaande modellen zijn een startpunt voor de drie rubrieken van het profiel. Herschrijf ze in uw eigen woorden: de manier waarop uw tiener vastloopt, of te snel gaat lopen, is van hem of haar alleen, en juist dat detail maakt het profiel nuttig voor een medewerker die hem of haar dertig seconden tegenkomt.

Voor de rubriek "Voorstelling"

"Ik ben de moeder van Amina, 16 jaar. Ze heeft dyspraxie: ze begrijpt alles, maar zich oriënteren in de ruimte en meerdere oriëntatiepunten tegelijk verwerken kost haar veel moeite. In een menigte of een gang vol borden kan ze plotseling stilstaan, zonder dat het onwil is."

Voor de rubriek "Hoe te helpen"

"Geef één aanwijzing per keer, met een zichtbaar oriëntatiepunt: een pijl, een kleur, een bord. Praat rustig, zonder haar te haasten. Breng haar indien nodig naar het juiste perron, een paar meter is genoeg. U kunt haar moeder per bericht op de hoogte brengen, ze wil graag geïnformeerd worden."

Voor de rubriek "Te vermijden"

"Vermijd om haar de hele route in één keer te geven, of om die sneller en luider te herhalen. Vermijd om haar zonder waarschuwing bij de arm te pakken. Vermijd om haar in de menigte te haasten, dat verergert de blokkade. Vermijd om haar alleen te laten onderaan een trap als ze aarzelt."

Beperkingen die bij deze casus horen

Dyspraxie staat centraal in deze casus, met de angst die daarbij komt op overvolle plekken. Dezelfde gebaren van ontvangst helpen ook reizigers met een aandachtsstoornis, zintuiglijke overgevoeligheid of beginnend verlies van oriëntatie.

Vergelijkbare casussen

Andere situaties rond verplaatsing, loket of ontvangst, waarin een professional iemand dertig seconden tegenkomt en snel moet begrijpen.

Een profiel aanmaken