Een speaker die alles overstemt, een knipperende lichtslinger, een vriend die van de bank glijdt: de kaart achter het telefoonhoesje vertelt degene die hem vindt wat te doen tijdens de aanval
Een kaart achter het telefoonhoesje, gescand door de vriend die hem vindt terwijl Loïc op het tapijt ligt, en de avond slaat niet om in paniek: de salontafel wordt opzijgeschoven, de muziek zachter gezet, iemand kijkt op de klok.
Dit geval gaat over een volwassene van 27 jaar die met epilepsie leeft en uitgaat zonder altijd iedereen te waarschuwen. Hij heeft het profiel zelf voorbereid. Het richt zich tot degene die het vindt, of tot de vriend naast hem, die nog nooit van dichtbij een aanval heeft gezien.
Het moment zoals het gebeurt
Zaterdag, 23.40 uur, een driekamerappartement op de vierde verdieping zonder lift, de verjaardag van Maëlle. Vijftien mensen, een speaker op de vensterbank, een led-slinger die elke seconde van kleur verandert. Loïc, 27, zit op de armleuning van de bank met een glas limonade. Hij slaapt al drie nachten slecht, heeft een week op de bouw gewerkt en proeft die metaalsmaak die hij kent. Net genoeg tijd om zijn glas neer te zetten. Niet genoeg om iemand te waarschuwen.
Hij glijdt van de bank, verstijft en dan beginnen de schokken. Om hem heen verstart de kamer. Iemand roept zijn naam, een ander wil zijn hoofd vasthouden. Maëlle ziet zijn telefoon op het parket vallen, scherm naar beneden. Ze raapt hem op. Achter het doorzichtige hoesje zit een klein wit kaartje met een QR-code en drie woorden: bij een aanval.
Ze scant. Ze leest: niet vasthouden, niets in de mond, meubels weghalen, op de zij leggen als de schokken stoppen, de tijd noteren, het alarmnummer bellen (15 in Frankrijk) als het langer dan vijf minuten duurt. Ze vraagt Idriss de tijd op te nemen en twee anderen de salontafel vrij te maken. Drie minuten later opent Loïc zijn ogen, suf, een kussen onder zijn wang. Niemand hoefde te gokken, en het feestje ging zachtjes verder.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code te plaatsen voor dit geval
In dit geval kan Loïc op het beslissende moment niets laten zien of zeggen. De QR-code moet gevonden worden door iemand die nog niet weet dat hij ernaar zoekt, op hem of vlak bij hem, zonder in zijn zakken te hoeven zoeken.
- Kaart achter het doorzichtige telefoonhoesje, QR-zijde zichtbaar: het is het voorwerp dat iedereen opraapt als het valt, en het zit bijna altijd in een hand of een zak.
- Screenshot van de QR-code als achtergrond van het vergrendelscherm, zodat hij gescand kan worden zonder te ontgrendelen, ook als het hoesje ondoorzichtig is of de telefoon op tafel is blijven liggen.
- Gelamineerde kaart in de jas- of broekzak, altijd aan dezelfde kant, voor de persoon die hem in stabiele zijligging legt en de kaart vindt zonder na te denken.
- Link die vóór de avond in een privébericht naar de gastheer of gastvrouw wordt gestuurd, hooguit drie regels, voor wie liever vooraf weet dan het op het tapijt ontdekt.
Liever niet: de sleutelhanger, die in de jas bij de ingang blijft, en de tas die in de slaapkamer ligt. Alles wat niet op de persoon zit, komt te laat. De QR-code vervangt de basishandelingen niet, hij voorkomt dat iedereen zijn eigen handelingen verzint.
Kant-en-klare tekstmodellen
De onderstaande modellen dienen als vertrekpunt om de rubrieken van het profiel in te vullen. Herformuleer ze in uw eigen woorden: hoe u een aanval voelt aankomen en wat u daarna nodig hebt, is van niemand anders dan van u, en precies dat detail helpt een vriend om niet in paniek te raken.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik heet [voornaam], ik ben [leeftijd] jaar en ik leef met epilepsie. Soms heb ik aanvallen, zelden, vaker als ik weinig slaap. Als het bij jou in de buurt gebeurt, is het niet jouw schuld en heb je niets gemist: alles wat je moet weten staat hier."
Voor de rubriek "Hoe te helpen"
"Haal de voorwerpen om mij heen weg, leg iets zachts onder mijn hoofd. Houd me niet vast. Noteer de tijd waarop het begon. Als de schokken stoppen, leg me op mijn zij en blijf bij me. Als het langer dan vijf minuten duurt, bel het alarmnummer (15 in Frankrijk). Als ik wakker word, ben ik verward, praat rustig tegen me."
Voor de rubriek "Wat te vermijden"
"Stop niets in mijn mond, ook niet om te voorkomen dat ik op mijn tong bijt. Houd me niet vast, schud me niet, geef me niets te drinken of te eten voordat ik wakker ben. Geen oploop, geen spervuur van vragen als ik wakker word."
Aandoeningen waarop dit geval van toepassing is
Dit geval gaat in de eerste plaats over epilepsie, met aanvallen die zonder waarschuwing komen. Het geldt ook voor andere plotselinge onwelwordingen op een avond, een black-out of een paniekaanval, en voor elke volwassene van wie de omgeving niet weet hoe te reageren.
Vergelijkbare gevallen
Andere noodsituaties berusten op hetzelfde idee: informeren voordat de volwassene arriveert, van brandweerlieden die aan huis worden geroepen tot de gemeentelijke politie die een verdwaald kind tegenkomt.
De gesprekspartner begrijpt de situatie meteen en past zijn communicatie aan, zonder dat de persoon hoeft uit te leggen wat hij niet meer ka…
Geval bekijken Oudere met Alzheimer, 78 jaar Lezer: Voorbijganger, politieBij dwalen of desoriëntatie kan een derde toegang krijgen tot de noodinformatie en de contactgegevens van de familie.
Geval bekijken Volwassene met een cognitieve beperking, 22 jaar Lezer: Elke gesprekspartner in een moeilijke situatieDe persoon kan hulp krijgen zonder mondeling te moeten uitleggen wat hij niet kan formuleren.
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.