Drie instructies tegelijk, en er blijft er maar één over: de sticker in het vak van de schooltas leert de leerkracht om ze in drie stukken te knippen
Een sticker onderin het vak van de schooltas, 's ochtends gescand door de leerkracht of 's avonds door de begeleider van de naschoolse opvang, en de instructie met drie stappen komt aan in drie korte zinnen, na elkaar gegeven, in plaats van drie keer luider herhaald te worden.
Deze situatie gaat over een kind van 9 jaar van wie het werkgeheugen weinig informatie tegelijk vasthoudt. Het profiel wordt door een ouder opgesteld en is bedoeld voor de volwassenen die de hele dag instructies geven: de leerkracht van de klas, de begeleider van de huiswerkbegeleiding en van de opvang.
Tussen het bord en de tafel
Er ligt een open etui, een schrift dat nog dicht is, en een zin die onderweg is verdampt. De leerkracht heeft net in één adem gezegd: neem het rode schrift, schrijf de datum op, schrijf de drie woorden van het bord over. De anderen zijn al bij de tweede stap. Noé, 9 jaar, houdt zijn rode schrift vast en kijkt om zich heen om te raden wat er nu komt. Hij heeft de instructie helemaal gehoord. Wat niet lukte, was haar onthouden terwijl hij het eerste deel uitvoerde. Vanaf het bord gezien lijkt het tafereel op een kind dat zit te dromen.
Zijn moeder heeft een sticker in het binnenvak van de schooltas gestoken, het vak waar het heen-en-weerschrift zit. Aan het begin van het schooljaar scant de leerkracht hem. Ze leest wat de moeder heeft geschreven: Noé begrijpt alles, maar hij kan maar één informatie tegelijk vasthouden. Worden er drie dingen in één keer aangekondigd, dan onthoudt hij er maar één, bijna altijd de eerste of de laatste. Wat werkt, is één instructie tegelijk, op het bord geschreven en daar laten staan, en een afgesproken teken wanneer hij het opnieuw moet vragen.
De dag erna geeft de leerkracht dezelfde reeks in drie keer, met het geschreven spoor dat op het bord blijft staan. Noé neemt het rode schrift, schrijft de datum op, schrijft de woorden over, in de juiste volgorde en binnen de tijd. 's Avonds heeft de begeleider van de huiswerkbegeleiding hetzelfde profiel gelezen: hij herhaalt de instructie niet meer drie keer luider, hij knipt haar in tweeën. Niemand heeft een opmerking in het schrift geschreven, niemand had het bij het ophalen over een gebrek aan inzet, en Noé hoefde niet te kiezen tussen een vierde keer vragen en vastlopen voor zijn schrift.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar u de QR-code in dit geval plaatst
Hier dient de QR-code niet voor een noodgeval: hij helpt op het moment dat een volwassene het kind voor het eerst die dag onder zijn hoede neemt. Hij moet dus zitten waar die volwassene toch al kijkt, zonder in de schooltas te moeten zoeken.
- Sticker in het binnenvak van de schooltas, het vak van het heen-en-weerschrift, gedrukt vanaf een A4-vel met etiketten (standaardmodel): dat is de eerste plek die 's ochtends opengaat.
- Sticker op de tweede bladzijde van het heen-en-weerschrift, van hetzelfde A4-vel, voor de vervangende leerkracht die de klas zonder overdracht overneemt.
- Kaartje op portefeuilleformaat, persoonlijk overhandigd aan de vaste begeleider van de naschoolse opvang, op de ouderavond aan het begin van het jaar, omdat bij de huiswerkbegeleiding 's avonds de schooltas nooit opengaat.
- Link die voor de eerste schooldag per bericht naar de directrice gaat, zodat hij in het team circuleert zonder af te hangen van een voorwerp dat thuis is blijven liggen.
De regel is hier discrete redundantie: hetzelfde profiel op drie plaatsen, waarvan er geen enkele zichtbaar is vanaf de tafel ernaast. De sticker informeert de volwassene, hij plakt geen etiket op het kind waar zijn klasgenoten bij zijn.
Kant-en-klare tekstmodellen
De onderstaande modellen zijn een vertrekpunt om de rubrieken van het profiel in te vullen. U herschrijft ze met uw eigen woorden: de manier waarop uw kind aangeeft dat het de draad kwijt is, is van hem, en juist dat detail maakt het profiel bruikbaar.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik ben de moeder van [voornaam], [leeftijd] jaar. Hij begrijpt de instructies, hij onthoudt ze niet. Zijn werkgeheugen houdt één informatie tegelijk vast: van drie dingen die na elkaar worden aangekondigd, doet hij er één, vaak de eerste of de laatste. Het is geen gekozen onoplettendheid en geen onwil, en hij merkt het zelf, wat hem snel ontmoedigt."
Voor de rubriek "Hoe u kunt helpen"
"U kunt één instructie tegelijk geven en wachten tot ze is uitgevoerd voor u de volgende geeft. U kunt de instructie op het bord of op een blaadje op zijn tafel laten staan, zodat hij ze herleest in plaats van opnieuw te vragen. U kunt met hem een discreet teken afspreken voor wanneer hij de draad kwijt is. U kunt hem de instructie één keer in zijn eigen woorden laten herhalen voor hij begint."
Voor de rubriek "Wat te vermijden"
"Vermijd het om verschillende instructies in dezelfde zin aan elkaar te rijgen. Vermijd het om hetzelfde luider te herhalen, het is geen gehoorprobleem. Vermijd het om hem mondeling gedicteerd huiswerk te laten noteren zonder geschreven steun. Vermijd het om het vergeten voor de klas te becommentariëren. Vermijd het om ontbrekend materiaal te bestraffen als een gebrek aan inzet: hij onthoudt zelden de instructie en het voorwerp tegelijk."
Bijzonderheden die in dit geval meespelen
Het werkgeheugen heeft geen eigen pagina in dit overzicht: het wordt hier beschreven via ADHD, waar de moeite om informatie vast te houden zolang je ze nodig hebt het best gedocumenteerd is. Dezelfde aanpassingen (één instructie tegelijk, een geschreven steun, een teken om opnieuw te vragen) komen ook terug bij leerproblemen, zonder dat u op een dossier hoeft te wachten om ze in te voeren.
Vergelijkbare situaties
De situaties hieronder delen dezelfde mechaniek: een volwassene van de school of van de naschoolse opvang ontmoet het kind zonder overdracht, en de manier waarop hij zijn instructies in de eerste minuten formuleert, bepaalt hoe de rest van de dag verloopt.
De leerkracht begrijpt bij het corrigeren waarom het schrijven moeilijk gaat, zonder dat het kind hardop om clementie moet vragen.
Geval bekijken Kind met autisme ASS niv. 1, 7 jaar Lezer: InvallerDe invaller krijgt toegang tot de zintuiglijke triggers en rituelen zonder schriftelijke overdracht, zonder het kind aan te wijzen voor de k…
Geval bekijken Kind met ADHD, 11 jaar Lezer: AESHDe begeleider beschikt vanaf de eerste dag over de strategieën, zonder aftasten of extra vergadering.
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.