Een flauwte om 21.40 uur, twee brandweerlieden in de woonkamer: het etiket achter de deur vertelt hen hoe ze met Rayan moeten praten voordat ze hem aanraken
Twee brandweerlieden komen een woonkamer binnen, het zwaailicht van de ambulance draait nog over de muren, en een autistische volwassene antwoordt niet, zijn handen tegen zijn oren gedrukt. Een etiket achter de deur zegt het belangrijkste nog voor het eerste woord: zacht praten, één gesprekspartner, elke handeling aankondigen.
Dit geval gaat over een autistische volwassene van 31, erg gevoelig voor geluid en aanraking, die alleen woont. Het profiel is door hemzelf aangemaakt en is bedoeld voor de hulpdiensten die bij hem thuis worden gebeld voor een flauwte.
Het moment zoals het wordt beleefd
Een donderdag, 21.40 uur. Rayan stond te snel op van de bank, de kamer draaide, en hij belandde op de grond, zittend tegen de salontafel. De buurvrouw van boven hoorde de klap en belde de 18 (het noodnummer van de brandweer in Frankrijk). Als de ambulance stopt, strijkt het blauwe licht over de rolluiken en knippert het hele appartement.
Twee brandweerlieden komen naar boven. De bevelvoerder klopt hard, de radio kraakt aan zijn riem, zijn collega zet de tas neer en buigt zich naar Rayans schouder. Rayan krimpt ineen, drukt zijn handen tegen zijn oren en reageert op niets. Je zou hem voor verward, boos of dronken kunnen houden.
De bevelvoerder ziet het etiket achter de deur en scant het. Drie regels. Hij zet de radio uit, doet zijn hoofdlamp uit, houdt zijn collega een meter achter zich en praat alleen, zacht, met gesloten vragen. Rayan steekt zijn duim op. Het onderzoek kan beginnen, en het zal tot het einde doorgaan.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar u de QR-code plaatst voor dit geval
Hulpdiensten komen met meerdere mensen tegelijk, midden in het lawaai, en kijken eerst naar de kamer voordat ze naar de persoon kijken. De QR-code moet zitten waar een brandweerman opkijkt bij het binnenkomen, niet in een portemonnee die eerst gezocht moet worden.
- Etiket achter de voordeur, op ooghoogte, aan de kant van het appartement: het is de eerste muur die de hulpdiensten zien als ze de deur achter zich sluiten.
- Magneetkaart op de koelkast, waar veel huishoudens al nuttige informatie voor een hulpdienst bewaren.
- Telefoonhoesje of etui, voor de momenten waarop Rayan buiten is, op een perron of in een winkel, en er brandweerlieden van de straat aankomen.
- Link voor de buurvrouw of een naaste die de 18 belt, zodat die hem aan de meldkamer kan voorlezen.
De brievenbus, de lade in de hal en het schrift op een meubel vallen af: bij nood opent niemand ze. Eén regel telt, de QR-code moet zichtbaar zijn zonder te zoeken.
Kant-en-klare tekstmodellen
Deze voorbeelden dienen als uitgangspunt om de drie rubrieken van het profiel in te vullen. Schrijf ze om in uw eigen woorden: u weet beter dan wie ook wat u helpt om overeind te blijven als alles snel gaat. Ze moeten in tien seconden te lezen zijn, op het scherm van een telefoon.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik heet Rayan, ik ben 31 en ik ben autistisch. Ik begrijp wat men tegen me zegt, maar bij lawaai, licht en meerdere mensen sluit ik me af: ik antwoord niet meer en leg mijn handen op mijn oren. Dat is geen weigering en geen verwarring. Ik woon alleen."
Voor de rubriek "Hoe u kunt helpen"
"Praat zacht, steeds één persoon tegelijk. Zet de zwaailichten uit en zet de radio's zachter als dat kan. Stel gesloten vragen, ik antwoord met een gebaar: duim omhoog voor ja, vlakke hand voor nee. Zeg wat u gaat doen voordat u me aanraakt, en begin bij de onderarm."
Voor de rubriek "Wat u beter vermijdt"
"Pak me niet zonder waarschuwing bij mijn schouder of arm. Praat niet met meerdere mensen tegelijk en vraag me niet u in de ogen te kijken. Concludeer niet dat ik dronken of agressief ben als ik niet antwoord. Herhaal niet luider."
Beperkingen die bij dit geval horen
De gekoppelde fiches zijn autisme en zintuiglijke overgevoeligheid. Dezelfde richtlijnen helpen ook iemand met acute angst, selectief mutisme of doofheid: weinig geluid, één gesprekspartner, aangekondigde gebaren.
Vergelijkbare gevallen
De onderstaande gevallen delen dezelfde scène: hulpverleners komen aan zonder iets over de persoon te weten, en hun eerste seconden bepalen hoe rustig al het andere verloopt.
De gesprekspartner begrijpt de situatie meteen en past zijn communicatie aan, zonder dat de persoon hoeft uit te leggen wat hij niet meer ka…
Geval bekijken Oudere met Alzheimer, 78 jaar Lezer: Voorbijganger, politieBij dwalen of desoriëntatie kan een derde toegang krijgen tot de noodinformatie en de contactgegevens van de familie.
Geval bekijken Volwassene met een cognitieve beperking, 22 jaar Lezer: Elke gesprekspartner in een moeilijke situatieDe persoon kan hulp krijgen zonder mondeling te moeten uitleggen wat hij niet kan formuleren.
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.