Het woord blijft achter de tanden steken: de kaart in de onderzoeksmap leert de logopediste eerst te laten zien en dan af te wachten
Een kaart in de onderzoeksmap, door de logopediste gelezen voor de eerste sessie, en de vraag "vertel eens, wat is er aan de hand?" wordt een plaatje op tafel, met alle tijd om te antwoorden.
Dit geval gaat over een kind van 7 jaar met TOS (taalontwikkelingsstoornis). Het profiel is geschreven door een ouder. Het is gericht aan de zelfstandige logopediste die na een verhuizing de begeleiding overneemt, en maar vijfenveertig minuten heeft om een kind te begrijpen dat weinig zegt en minder begrijpt dan het lijkt.
Woensdag om 16.15 uur, rue des Tilleuls
Woensdag, 16.15 uur, een praktijk op de eerste verdieping, een wachtkamer met twee prentenboeken en een plant. Malo, 7 jaar, zit op de rand van de stoel, zijn voeten raken de grond niet. Céline, de logopediste, heeft het gebruikelijke kaartspel tevoorschijn gehaald. Ze zegt: leg eerst de kaart met de kat neer, dan die met de bal, en daarna vertel je me wat je ziet. Malo pakt de bal. Hij kijkt naar de tafel. Er komt geen zin meer.
Zijn moeder had een kaart in de groene onderzoeksmap gestopt, bij de verslagen van de vorige logopediste. Céline heeft hem de avond ervoor gescand, met lauwe thee naast het toetsenbord. Ze las dat Malo steeds één opdracht tegelijk opneemt, dat het woord hem ontglipt als hij onder druk staat, en dat hij zich afsluit als de vragen op elkaar volgen. Hij begrijpt meer dan hij zegt.
Dus ruimt Céline de kat en de bal op. Ze legt één enkele kaart neer. Ze wacht. Tien seconden, vijftien. Malo zegt "bal", en dan "rond". Om 17.00 uur noteert ze in het schrift: sessie één, hij heeft gesproken zonder opgejaagd te worden. De moeder hoefde niet alles opnieuw te vertellen sinds de kleuterschool, tussen twee deuren door.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code bij dit geval hoort
Een zelfstandige logopediste ziet elke vijfenveertig minuten een kind, met verslagen om tussen de sessies te schrijven en een secretaresse die er niet altijd is. De QR-code moet staan in wat zij opent voordat ze het kind ontvangt, niet in wat ze voorbij ziet komen.
- Kaart in de onderzoeksmap, bij de verslagen van de vorige logopediste en het voorschrift van de arts, al bij de eerste afspraak overhandigd.
- Link toegevoegd aan de e-mail voor de afspraak of aan het bericht op het antwoordapparaat, zodat ze die terugvindt voordat ze de sessie voorbereidt.
- Kopie geplakt in het heen-en-weerschrift dat het kind naar elke sessie meebrengt, voor het geval de logopediste van tijdslot wisselt of een vervanger het overneemt.
Liever vermijden: de deur van de praktijk of de wachtkamer, waar andere gezinnen langskomen, en het gezondheidsboekje, dat de logopediste niet raadpleegt. De fiche is bedoeld voor degene die de sessie leidt, niet voor de hele gang.
Kant-en-klare tekstmodellen
De onderstaande schema's dienen als vertrekpunt om de drie rubrieken van het profiel in te vullen. Herschrijf ze in uw eigen woorden: hoe uw kind blokkeert, de tijd die het nodig heeft en de steun die helpt, zijn wat een logopediste onthoudt.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik heet Malo, ik ben 7 jaar en ik heb TOS. Ik begrijp meer dan ik zeg. Als het woord niet komt, zwijg ik of zeg ik iets anders. Ik hou van dieren, vrachtwagens en puzzels."
Voor de rubriek "Hoe u kunt helpen"
"Laat me het plaatje zien voordat u het benoemt. Geef me steeds één opdracht en wacht dan vijftien seconden. Als ik mijn woord zoek, geef me dan het begin van de lettergreep, zonder mijn zin af te maken."
Voor de rubriek "Wat u beter kunt vermijden"
"Herhaal de vraag alstublieft niet luider. Geef geen drie opdrachten achter elkaar. Verbeter niet elke fout in het bijzijn van mijn moeder. En zeg niet tegen me: zeg het goed, ik weet dat ik het fout heb gezegd."
Beperkingen die bij dit geval horen
TOS staat centraal in dit geval. De fiche is ook nuttig voor een kind met dyslexie, of voor een kind dat zwijgt uit angst of door selectief mutisme: een visuele steun, één opdracht tegelijk, tijd om te antwoorden.
Vergelijkbare gevallen
De onderstaande gevallen delen dezelfde scène: een zorgprofessional die het kind voor het eerst ontvangt, met weinig tijd, en van wie de eerste minuut bepaalt hoe het verder gaat.
De tandarts begrijpt de hypersensitiviteiten (geluid van de stoel, licht, textuur) en stelt nuttige aanpassingen voor (koptelefoon, pauzes) …
Geval bekijken Volwassene met zintuiglijke hypersensitiviteit, 45 jaar Lezer: Zelfstandig verpleegkundigeDe verpleegkundige past haar aanwezigheid aan (zachte stem, aangekondigde bewegingen, geen parfum) zonder de behoeften pas bij de eerste cri…
Geval bekijken Kind met FASD, 10 jaar Lezer: KinderartsDe kinderarts kent meteen de foetale alcoholspectrumstoornis (FASD) en vermijdt voorbarige diagnoses of ongeschikte doorverwijzingen tijdens…
Geval bekijkenNiet meer opnieuw hoeven te vertellen aan elke nieuwe persoon.
Drie teksten (presentatie, hoe te helpen, wat te vermijden), een gedeelde QR-code. Bij het scannen leest uw gesprekspartner wat hij moet weten, in zijn eigen taal.