Een week bij oma en opa, en Lila is soms twee seconden weg: de kaart op de koelkast leert hen rustig te kijken zonder in paniek te raken
Een magneet op de koelkast, een kaart in het reistasje: oma en opa scannen één keer, in alle rust, en begrijpen wat die twee seconden betekenen waarin Lila midden in een zin stilvalt.
Dit geval gaat over een meisje van 8 jaar met epilepsie, dat een paar dagen bij haar grootouders logeert. Het profiel wordt geschreven door een ouder en richt zich tot mensen die van het kind houden maar nog nooit een aanval van dichtbij hebben gezien.
Het moment zoals het zich voordoet
Dinsdag, 10.40 uur, de keuken ruikt naar brioche. Lila schrijft een ansichtkaart aan haar ouders, de pen in de lucht, en dan niets meer. De ogen open, strak, de kin een beetje omhoog. Geen val, geen geluid. Opa kijkt op van zijn krant en roept haar twee keer. Ze antwoordt niet. Hij staat op, de stoel schraapt over de tegels.
Oma heeft de magneet zondagavond gescand, nadat de ouders waren vertrokken, tijdens het aardappelschillen. Ze las dat absences enkele seconden duren, dat je het kind niet door elkaar schudt, dat je de tijd noteert en afwacht. Ze legt een hand op de schouder van haar man. "Tien voor elf, we kijken." Tien seconden later knippert Lila met haar ogen en gaat verder met haar zin waar ze was gebleven.
Die avond stuurt opa de ouders een bericht met het tijdstip en de duur. Geen paniekerig telefoontje, geen vervroegde terugreis. De ansichtkaart ging de volgende dag op de post.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code te plaatsen voor dit geval
Grootouders leven niet met de telefoon in de hand en vinden geen papiertje terug dat in een koffer is gestopt. De QR-code hoort daar waar ze twintig keer per dag langskomen, zonder dat het kind zich aangewezen voelt.
- Magneet op de koelkastdeur, aan de gangzijde in plaats van aan de tafelzijde, zodat hij dienst doet zonder door de neefjes en nichtjes te worden bekeken.
- Kaart in het reistasje, samen met het recept en het gezondheidsboekje, voor het uitstapje naar het zwembad of de picknick bij tante.
- Kaart persoonlijk overhandigd aan de buurvrouw of de oppas van donderdag, die op het kind past zonder dat de ouders de tijd hadden om haar bij te praten.
- Uitgesloten: de knuffel, de rugzak, de zichtbare armband. Een kind van 8 ziet alles en wil in de ogen van anderen geen "geval" zijn.
Eén QR-code per verblijfplaats volstaat, en hetzelfde profiel dient voor alle volwassenen die elkaar aan tafel aflossen.
Kant-en-klare tekstmodellen
Enkele opzetjes om de rubrieken van het profiel in te vullen. Herschrijf ze in uw eigen woorden: hoe uw kind zich net voor en net na een aanval gedraagt, helpt de grootouders het meest.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik ben de vader van Lila, ze is 8 jaar. Ze heeft epilepsie, onder behandeling van haar neuroloog. Soms heeft ze absences: enkele seconden waarin ze stilvalt, strak kijkt en niet reageert. De rest van de tijd gaat het goed met haar, ze rent, ze zwemt, ze houdt van koken. Na zulke momenten is ze een beetje moe."
Voor de rubriek "Hoe te helpen"
"Blijf dicht bij haar, praat zachtjes, noteer het tijdstip. Laat haar bijkomen zonder haar te haasten. Als de aanval anders is dan gewoonlijk of langer dan vijf minuten duurt, bel dan de hulpdiensten (in Frankrijk het nummer 15) en daarna ons. Het protocol van de arts zit in de blauwe map in het reistasje. Breng haar op het gewone tijdstip naar bed."
Voor de rubriek "Wat te vermijden"
"Schud haar niet door elkaar, schreeuw niet tegen haar om haar te laten reageren. Stop niets in haar mond. Vermijd te korte nachten en schermen laat op de avond, die aanvallen in de hand werken. Laat haar niet alleen in bad of in het zwembad, zelfs niet even."
Aandoeningen die bij dit geval horen
Epilepsie is de rechtstreeks gekoppelde pagina. Dezelfde kaart dient voor andere bijzonderheden waarbij grootouders zonder opleiding moeten weten waarop ze moeten letten, wat ze moeten doen en wat ze moeten vermijden, zoals sommige vormen van diabetes bij kinderen of slaapstoornissen.
Vergelijkbare gevallen
De onderstaande gevallen vertellen over andere volwassenen die een kind of een familielid in huis nemen, met een eenvoudige instructie binnen handbereik en niemand om het aan te vragen.
De gesprekspartner begrijpt de situatie meteen en past zijn communicatie aan, zonder dat de persoon hoeft uit te leggen wat hij niet meer ka…
Geval bekijken Oudere met Alzheimer, 78 jaar Lezer: Voorbijganger, politieBij dwalen of desoriëntatie kan een derde toegang krijgen tot de noodinformatie en de contactgegevens van de familie.
Geval bekijken Volwassene met een cognitieve beperking, 22 jaar Lezer: Elke gesprekspartner in een moeilijke situatieDe persoon kan hulp krijgen zonder mondeling te moeten uitleggen wat hij niet kan formuleren.
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.