Ze reist alleen en haar epilepsie is niet te zien: de kaart die bij de instapkaart is gestoken leert het cabinepersoneel wat te doen als Lila op tienduizend meter hoogte het bewustzijn verliest
Een kaart tussen het paspoort en de instapkaart, vóór het opstijgen gescand door de purser of door de stewardess die naar de stoel komt, en de bemanning weet binnen dertig seconden wat er kan gebeuren, wat er moet gebeuren en wat men beter laat gebeuren.
Dit geval gaat over een vrouw van 24 die met een meestal stabiele epilepsie leeft en alleen vliegt. Het profiel is door haarzelf geschreven, voor een bemanning die ze nooit meer zal zien en die slechts enkele minuten heeft om te reageren.
Het beleefde moment
Vlucht van 6 u 40 naar Lissabon, rij 23, gangpadstoel. Lila heeft de nacht ervoor vier uur geslapen, dat baart haar enige zorgen. In de cabine controleert de purser de laatste veiligheidsgordels, de trolleys piepen, drie rijen verderop lacht iemand. Ze weet dat slaaptekort, fel spotlicht en de vermoeidheid van het reizen niet goed samengaan met haar.
Bij het instappen gaf ze haar kaart aan de steward bij de deur. Hij scande de QR-code in één beweging, las drie regels, knikte en noteerde het stoelnummer op zijn dienst-tablet. Een uur na het opstijgen herkent Lila het teken dat ze maar al te goed kent: een metaalsmaak in de mond, de omgeving die wegglijdt. Ze heeft net genoeg tijd om haar hand naar de oproepknop te heffen.
De stewardess komt aan, kalm. Ze klapt de armleuning omhoog, schuift een kussen onder haar hoofd, maakt de kraag los, stopt niets in haar mond en kijkt op haar horloge. Ze verwittigt de gezagvoerder zonder te rennen. Vijf minuten later opent Lila haar ogen, uitgeput, en het eerste wat ze hoort is een stem die haar voornaam zegt. Niemand heeft door de rijen geroepen, niemand is halsoverkop een arts gaan zoeken.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar de QR-code in dit geval te plaatsen
Een bemanning wisselt bij elke vlucht, en niemand zoekt midden in het gangpad in een handtas. De QR-code moet dus binnen handbereik zijn van Lila zelf, van haar buurman en van het cabinepersoneel, zonder dat er iets uitgepakt hoeft te worden.
- Kaart tussen het paspoort en de instapkaart gestoken, bij de controle en daarna bij de vliegtuigdeur tevoorschijn gehaald: de steward ziet haar al bij de ontvangst.
- Stoelzak voor haar, kaart tegen het boordmagazine gezet, voor de stewardess die ingrijpt wanneer Lila niets meer kan tonen.
- Achtergrond van de vergrendelde telefoon, QR-code zichtbaar zonder code, voor een bemanning die informatie zoekt zonder aan haar spullen te komen.
- Armband van siliconen of een paspoorthoesje om de nek, als reserve, voor het geval de tas in het bagagevak is gebleven.
Te vermijden: de QR-code op de achterkant van de instapkaart, die van hand tot hand gaat, of in de handbagage opgeborgen, buiten bereik. De regel is hier redundantie: drie plaatsen, waarvan er geen enkele afhangt van een geopende tas. Om het profiel voor te bereiden volstaat een myHandiQR-profiel.
Kant-en-klare tekstmodellen
De onderstaande modellen dienen als vertrekpunt om de rubrieken van het profiel in te vullen. Ze kunnen in uw eigen woorden worden herschreven: de manier waarop u beschrijft wat u voelt aankomen is van u alleen, en dat detail maakt de kaart nuttig voor een bemanning.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik heet Lila, ik ben 24 en ik leef met epilepsie. Die is meestal stabiel, maar vermoeidheid, slaaptekort en fel licht kunnen haar wakker maken. Ik reis alleen. Tussen twee aanvallen ben ik zelfstandig en praat ik gewoon."
Voor de rubriek "Hoe te helpen"
"Als ik het bewustzijn verlies: maak ruimte om mij heen, bescherm mijn hoofd met een kussen, draai mij op mijn zij zodra het schokken ophoudt. Noteer het tijdstip van het begin. Praat daarna rustig tegen mij, het duurt enkele minuten voor ik mijn woorden terugvind. Verwittig de gezagvoerder en volg uw procedure."
Voor de rubriek "Wat te vermijden"
"Stop niets in mijn mond, geen water en geen medicatie tijdens de aanval. Houd mij niet met kracht vast. Roep niet de hele rij te hulp. Vraag mij niet om meteen daarna op te staan. Praat niet hardop over mij alsof ik er niet ben."
Beperkingen waarop dit geval van toepassing is
Dit geval geldt in de eerste plaats voor epilepsie. Het geldt ook voor andere bijzonderheden die zich onderweg zonder waarschuwing kunnen voordoen: herhaald onwel worden, korte bewustzijnsverliezen, paniekaanvallen in een afgesloten ruimte. Het principe blijft hetzelfde, alleen de aanwijzingen veranderen.
Vergelijkbare gevallen
De onderstaande gevallen delen dezelfde werking: een professional die toevallig langskomt, zonder voorafgaande overdracht, moet in enkele seconden begrijpen wat hij kan doen, en vooral wat hij beter niet doet.
De gesprekspartner begrijpt de situatie meteen en past zijn communicatie aan, zonder dat de persoon hoeft uit te leggen wat hij niet meer ka…
Geval bekijken Oudere met Alzheimer, 78 jaar Lezer: Voorbijganger, politieBij dwalen of desoriëntatie kan een derde toegang krijgen tot de noodinformatie en de contactgegevens van de familie.
Geval bekijken Volwassene met een cognitieve beperking, 22 jaar Lezer: Elke gesprekspartner in een moeilijke situatieDe persoon kan hulp krijgen zonder mondeling te moeten uitleggen wat hij niet kan formuleren.
Geval bekijkenHerkent u zich in deze situatie?
Het profiel van uw kind voorbereiden voor de schoolstart, en stoppen met elke leerkracht dezelfde e-mail te sturen.
De pagina Ouder bekijken Persoon met een beperkingUw manier van functioneren laten begrijpen door de juiste personen, in de juiste woorden, zonder u te moeten verantwoorden.
De pagina Persoon met een beperking bekijken