Tijdens een paniekaanval in het openbaar nodigt het kaartje uit de portemonnee de voorbijganger uit om ernaast te gaan zitten en zachter te praten, zonder iets te overhaasten
Een kaartje in de achterzak van de spijkerbroek, zonder een woord aangereikt op het moment dat de aanval opkomt, en de persoon die is blijven staan weet dat hij ernaast moet gaan zitten, zacht moet praten en moet wachten, in plaats van 18 te bellen (de brandweer in Frankrijk) of mensen om u heen te verzamelen.
Dit geval gaat over een volwassene van 31 jaar met ernstige paniekaanvallen, die zijn profiel zelf voorbereidt. Het richt zich tot de mensen die hij tegenkomt op een openbare plek, op een perron, in een wachtrij, of tot de collega die er die dag bij is.
Op het perron, voor de trein
De RER (de Parijse voorstadstrein) wordt aangekondigd met vijftien minuten vertraging, en het perron loopt vol. Camille, 31 jaar, voelt de grond onvast worden, haar hart dat te snel bonkt, haar handen die tintelen. Ze kent het vervolg: het gevoel te stikken, de absurde zekerheid dat ze voor iedereen zal instorten. Ze leunt tegen een pilaar en laat zich op de grond zakken. Een vrouw hurkt voor haar neer. "Wilt u dat ik de brandweer bel?" Het enige wat Camille kan doen, is haar hoofd schudden.
Ze haalt uit haar achterzak een geplastificeerd kaartje en houdt het voor zich zonder op te kijken. De vrouw scant de QR-code. Binnen enkele seconden leest ze wat Camille zelf heeft geschreven, op een rustige avond: wat er gebeurt is een paniekaanval, die komt snel op en zakt weer weg. Wat helpt, is ernaast blijven zonder haar aan te raken, zacht praten, met haar meetellen en daarbij langer uitademen dan inademen. Wat het erger maakt, is de menigte die zich vormt, de vragen in salvo's, de sirene.
De vrouw staat op, wuift twee nieuwsgierigen weg, komt terug op de rand van het perron zitten en telt zachtjes mee. De trein rijdt binnen. Camille stapt in, nog buiten adem, maar op haar benen. Niemand heeft een kring om haar heen gevormd, niemand heeft de hulpdiensten gebeld zonder het haar te vragen, en ze heeft niet tussen twee ademhalingen door hoeven uitleggen dat ze niet dronken was en geen hartaanval kreeg.
- U schrijft het
- De QR-code wordt aangebracht
- De lezer scant
- Begrepen, zonder opnieuw uit te leggen
Waar u de QR-code plaatst in dit geval
Tijdens de aanval worden fijne bewegingen moeilijk en kan het ontgrendelen van een telefoon buiten bereik liggen. De QR-code moet dus op een drager zitten die de hand zonder nadenken vastpakt, en die een ander in uw plaats kan aannemen als u hem aanreikt.
- Geplastificeerd kaartje in het voorste vakje van de portemonnee, dat met één beweging opengaat, of rechtstreeks in de achterzak van de spijkerbroek als de tas in de kleedkamer blijft.
- Etiket op de achterkant van het telefoonhoesje, geprint vanaf een A4-etikettenvel (standaardmodel), leesbaar zelfs als het scherm vergrendeld blijft.
- Etiket op de bedrijfsbadge, van hetzelfde A4-vel, voor de collega die u in de pauzeruimte of in het trappenhuis van de nooduitgang vindt.
- Link doorgegeven aan een vertrouwenspersoon op kantoor, nog voor de eerste aanval op het werk, zodat zij al weet wat ze de anderen moet zeggen wanneer het gebeurt.
De regel is hier leesbaarheid op armlengte. Een QR-code die u onderin een tas moet zoeken zal nooit van nut zijn, want het moment waarop hij nuttig wordt is precies het moment waarop u niets meer zoekt.
Vooraf geschreven tekstmodellen
De onderstaande sjablonen dienen als vertrekpunt om de rubrieken van het profiel in te vullen. U herschrijft ze met uw eigen woorden, want wat bij u een aanval kalmeert, is niet precies wat die van iemand anders kalmeert.
Voor de rubriek "Voorstelling"
"Ik heet [voornaam], ik ben [leeftijd] jaar. Wat u ziet is een paniekaanval. Mijn lichaam reageert alsof er onmiddellijk gevaar is, terwijl dat er niet is. Ik begrijp alles wat u tegen mij zegt, ook al lukt het me niet meteen te antwoorden. Het komt snel op, het zakt daarna weer weg, en ik weet dat het overgaat."
Voor de rubriek "Hoe u kunt helpen"
"U kunt naast mij blijven zonder mij aan te raken, en gewoon zeggen dat u blijft. U kunt zacht praten, met korte zinnen. U kunt met mij meetellen en daarbij langer uitademen dan inademen. U kunt mij helpen weg te gaan van het lawaai en de menigte als ik kan lopen. Als u twijfelt, bel dan [telefoon]."
Voor de rubriek "Te vermijden"
"Vermijd het om mensen om mij heen te verzamelen, een kring versterkt alles. Vermijd het om mij door elkaar te schudden, met kracht overeind te trekken of te omhelzen. Vermijd bevelen zoals rustig maar en vragen in salvo's. Vermijd het om mij in een zak te laten ademen. Vermijd het om de hulpdiensten te bellen zonder het mij eerst te vragen, behalve als ik het bewustzijn verlies."
Aandoeningen die met dit geval te maken hebben
De paniekstoornis behoort tot de familie van de angststoornissen, en onder die ingang is de bijbehorende infopagina hier ondergebracht. Tussen twee aanvallen weegt vaak het vooruitzicht van de volgende het zwaarst, soms met een geleidelijk vermijden van plekken waar al een aanval heeft plaatsgevonden: de metro, een wachtrij, een lift. Niets daarvan is van buitenaf te zien.
Vergelijkbare gevallen
De onderstaande gevallen spelen zich allemaal af tegenover een onbekende, op een openbare plek, op een moment waarop de betrokken persoon niet meer voor zichzelf kan spreken. De QR-code verandert wat die onbekende in de minuut daarna besluit te doen.
De leerkracht begrijpt de atypische sociale gedragingen en kan de nuttige informatie doorgeven aan het lerarenteam.
Geval bekijken Scholier met ADHD, 17 jaar Lezer: Mentorleraar, referent middelbare schoolDe mentor begrijpt de organisatiemoeilijkheden en kan concrete aanpassingen voorstellen voor examens.
Geval bekijken Volwassene met ADHD, 34 jaar Lezer: Nieuwe collega, managerDe persoon kiest wanneer en aan wie hij zijn manier van functioneren uitlegt, in eigen woorden, zonder de interpretatie van vergeetachtighei…
Geval bekijkenDit geval zou u niet opnieuw moeten hoeven voordoen bij elke nieuwe persoon.
Bij elke schoolstart, elke nieuwe invaller, elke afspraak: alles moet opnieuw. myHandiQR maakt daar een einde aan. U schrijft het één keer. U begint niet meer helemaal opnieuw bij elke ontmoeting.